شرح دعاي صباح
 
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص

شرح دعاي صباح - رضي الدين محمّد شوشتري - الصفحة ١٩٠

مصطفى : برگزيده ، ومصطفين : جمع مصطفى ، مانند أدْنَيْنَ وأقْصَيْنَ كه جمع أدْنى و أقْصى است . يعنى : خداوندا ! رحمت و تعظيم كن بر آل آن حضرت كه دوازده امام اند و پاكان اند از پليدى جميع گناهان صغيره و كبيره ، از اوّل عمر تا نهايت آن ، كه بهترين مخلوقات اند و برگزيدگان اند به هدايت و ارشاد ، نيكوكارترين همه بندگان اند به عبادت و بندگى پروردگار .

وَافْتَحِ اللّهُمَّ لَنَا مَصَارِيعَ الصَّباحِ بِمَفَاتِيحِ الرَّحْمَـةِ وَالْفَلاَحِ

فتح : گشودن . مصاريع : جمع مصراع ، و مصراع : در . مفاتيح : جمع مفتاح ، و مفتاح : كليد . فلاح : نجات و فيروزى و بقاى عمر . بدان كه بندگان را سه چيز است : دل و نَفس و روح . دل ، طالبِ معرفت / ١٦٢ / و ايمان است و نفس ، طالب رزق و احسان [ است ] و روح ، طالب عفو و غفران . فقره شريفه ، جامع آن سه چيز است يعنى : بگشاى خداوندا از براى انتفاع ما درهاى بستگى هاى صباح را به كليدهاى رحمت و معرفت و ايمان و رزق و احسان و عفو و غفران و فيروزى و رستگارى از آتش جهنّم و نيران ، يا [ آن كه ] مصاريع صباح ، كنايه از فتح ابواب هدايت است كه رحمت و فلاح ، مشعر است بر آن . و كنايه نيز مى تواند بود از فتح ابواب آسمان كه هفت در است از براى انتفاع بندگان : يكى درِ باران ، دوم درِ روزى ، سيّم در تدبير ، چهارم درِ فرود آمدن ملائكه و روح ، پنجم دَرِ بالا رفتن اعمال عباد ، ششم درِ فرود آمدن ملائكه به بشارت ، هفتم دَرِ رحمت است .

[ دليل ديگر بر قبول خرق و التيام افلاك ]

و باز ظاهر شد بُطلان قول فلاسفه كه مى گويند : آسمان ، قابل خرق والتيام نيست تا خلايق در جميع احوال ، اميدوار به رحمت و حفظ آفريدگار بوده ، مأيوس از فضل