شرح دعاي صباح - رضي الدين محمّد شوشتري - الصفحة ١٣٤
نبوّت است ، و مقصود به ارض در قول حق تعالى : « وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا » [١] شيعه آل محمّد صلى الله عليه و آله اند و ايشان اَرضى اند كه حق تعالى در حقّ ايشان فرمود : « الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا » [٢] و جاى ديگر فرموده : « وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ » . [٣] و باز ، مؤيّد اين معنى است قوله تعالى : « وَعَلاَمَاتٍ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ » [٤] . در كافى از حضرت صادق عليه السلام مروى است كه اين آيه خواند و فرمود : نجم ، رسول خداست و علامات ، ائمه هدى عليهم السلاماند . و نيز از وشّاء روايت است كه : پرسيدم از حضرت امام رضا عليه السلام از اين آيه [ شريفه ] ، فرمود كه : « نَحْنُ الْعَلاماتُ ، وَالنَّجمُ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله » [٥] . و اطلاق علامات بر ائمه طاهرين براى آن است كه ايشان اند نشان هايى كه به سبب ايشان از تاريكى جهالت راه راست يابند ، چنانچه به ستاره در شب ، راه به مقصود يابند . و بعد از اين نيز مؤيّدات و منبّهات در اين باب در ضمن فقرات ثلاثه آتيه خواهد آمـد .
وَسَرَّحَ قِطَعَ اللَّيلِ الْمُظْلِمِ بِغَياهِبِ تَلَجْلُجِه
اين فقره شريفه ، وَعيد و تخويف مى تواند بود منافقان را ، يعنى : رها كرده است و انداخته است از نظرِ اعتبار و اعتنا ، پاره هاى شب تاريك كفر و جهالت را به جهت فرط عناد و مبالغه در انكار ايشان با تاريكى هاى تردّد و تحرك او ، كه چاره ندارند و مفرّى / ٨٩ / نمى يابند و مغلوب نفوس شوم خودند ، و نمى توانند بود كه تاريكى كفر و جهالت ، عالمگير شود ؛ بلكه هميشه آفتاب هدايت ائمه هدا عليهم السلام باقى خواهد
[١] سوره شمس ، آيه ٦ .[٢] سوره انبياء ، آيه ٧١ و ٨١ .[٣] سوره اعراف ، آيه ٥٨ .[٤] سوره نحل ، آيه ١٦ .[٥] الكافي ، ج١ ، ص٢٠٧ .