شرح دعاي صباح
 
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص

شرح دعاي صباح - رضي الدين محمّد شوشتري - الصفحة ١٣٤

نبوّت است ، و مقصود به ارض در قول حق تعالى : « وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا » [١] شيعه آل محمّد صلى الله عليه و آله اند و ايشان اَرضى اند كه حق تعالى در حقّ ايشان فرمود : « الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا » [٢] و جاى ديگر فرموده : « وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ » . [٣] و باز ، مؤيّد اين معنى است قوله تعالى : « وَعَلاَمَاتٍ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ » [٤] . در كافى از حضرت صادق عليه السلام مروى است كه اين آيه خواند و فرمود : نجم ، رسول خداست و علامات ، ائمه هدى عليهم السلاماند . و نيز از وشّاء روايت است كه : پرسيدم از حضرت امام رضا عليه السلام از اين آيه [ شريفه ] ، فرمود كه : « نَحْنُ الْعَلاماتُ ، وَالنَّجمُ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله » [٥] . و اطلاق علامات بر ائمه طاهرين براى آن است كه ايشان اند نشان هايى كه به سبب ايشان از تاريكى جهالت راه راست يابند ، چنانچه به ستاره در شب ، راه به مقصود يابند . و بعد از اين نيز مؤيّدات و منبّهات در اين باب در ضمن فقرات ثلاثه آتيه خواهد آمـد .

وَسَرَّحَ قِطَعَ اللَّيلِ الْمُظْلِمِ بِغَياهِبِ تَلَجْلُجِه

اين فقره شريفه ، وَعيد و تخويف مى تواند بود منافقان را ، يعنى : رها كرده است و انداخته است از نظرِ اعتبار و اعتنا ، پاره هاى شب تاريك كفر و جهالت را به جهت فرط عناد و مبالغه در انكار ايشان با تاريكى هاى تردّد و تحرك او ، كه چاره ندارند و مفرّى / ٨٩ / نمى يابند و مغلوب نفوس شوم خودند ، و نمى توانند بود كه تاريكى كفر و جهالت ، عالمگير شود ؛ بلكه هميشه آفتاب هدايت ائمه هدا عليهم السلام باقى خواهد


[١] سوره شمس ، آيه ٦ .[٢] سوره انبياء ، آيه ٧١ و ٨١ .[٣] سوره اعراف ، آيه ٥٨ .[٤] سوره نحل ، آيه ١٦ .[٥] الكافي ، ج١ ، ص٢٠٧ .