شرح دعاي صباح
 
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص

شرح دعاي صباح - رضي الدين محمّد شوشتري - الصفحة ٥٧

٢ . نسخه كتاب خانه آية اللّه مرعشى نجفى به شماره (١٠٥٩٧) به خط نسخ كه در تاريخ يازدهم رمضان ١٢٦٣ براى مولانا حسين كاشانى و در تاج دولت شاه نگاشته شده است، عبارت هاى عربى معرب است و با شنگرف نشانى دارد . قبل از كتاب ، اجازه اجتهادى است كه اسداللّه براى محمدرضا نوشته است. نسخه حاضر مشتمل بر ١٢٦ برگ در ١٧ سطر و ١١×٥/١٥ سم مى باشد و با رمز «ب» مشخص شده است.

روش تحقيق:

نسخه كتاب خانه مركز احياء كه در زمان مؤلف كتابت شده ، با نسخه كتاب خانه مرعشى مقابله گرديد و موارد اختلاف در هامش مشخص شد، البته اگر كلمه و يا كلماتى در يكى از نسخ افتادگى داشت، اين گونه موارد داخل كروشه اى [ ] به روش تلفيقى و بدون توضيح در متن آمده است. در نسخه «الف» شارح خود عناوينى را براى مباحث مختلف كتاب در حاشيه آورده كه ما عين عبارات وى را مابين [ ] و به صورت عنوان آورده ايم. اگر ما بين متن كتاب و مصادر و منابع چاپ شده اختلاف اندكى وجود داشت ، در پاورقى با عنوان «خ ل» به اين گونه موارد اشاره شده است. در حاشيه به مصادر مؤلف تا حد امكان اشاره اى رفته و چون در نسخه الف چندين حاشيه از شارح آمده بود، با عبارت «منه» در حاشيه مشخص شده است. و ما توفيقي إلا باللّه عليه توكلت