دعا، كليد ارتباط با واجب الوجود است كه آدمى در آن خواسته هاى خود را از خداوند منان طلب مى كند، ولى چون هر انسانى روش راز و نياز با معبودش را نمى داند ، حاملان رسالت و وحى الهى ائمه معصومين عليهم السلام براى تعليم مردم ادعيه اى از لسان مباركشان صادر گشته تا طريق نيايش را به آنان بياموزند. در اين راستا علماى ما نيز كتب ادعيه بسيارى تأليف و در آن ادعيه وارده از اوصياى الهى را گردآورده ، به آداب مخصوص خواندن دعا و هنگامه استجابت آن اشاره كرده اند تا آدمى از نيايش خود بهترين والاترين بهره ها را ببرد. يكى از ادعيه مشهور و منسوب به اميرالمؤمنين على عليه السلام دعاى معروف صباح است كه در اين مختصر بر آن نيستيم تا به بحث سندى آن بپردازيم، ولى آنچه مسلم است آنكه مضامين عالى آن گواهى بر صدور آن از لسان مقدس معصوم عليه السلام مى دهد. اين دعا مورد توجه عالمان و دانشمندان بسيارى قرار گرفته و شروح و ترجمه هاى متعددى بر آن نگاشته اند كه مرحوم شيخ آقا بزرگ تهرانى در كتاب ارزشمند الذريعة به معرفى برخى از اين آثار پرداخته است. [١]

[١] براى اطلاع بيشتر رجوع شود به الذريعة، ج ٤، ص ١٠١ ـ ١٠٢؛ و ج ٦، ص٨٥، و ج ٨ ، ص ١٩٠؛ و ج ١٣ ، ٢٥٢ ـ ٢٥٦؛ و ج ١٦ ، ص ٣٢٢؛ و ج ٢٤ ، ص ١٥٦؛ وج ٢٦ ، ص ١٩٦ و ٢٥٦؛ كشف الحجب والأستار، ص ١١٥ و ٣٣٤ و... .[٢] براى شرح حال وى رجوع شود به : طبقات أعلام الشيعة ، قرن ١٢ ، ص٢٧٤ و ٦٧٦ ؛ تراجم الرجال ، ج٢ ، ص٤٦٣ ؛ الذريعة ، ج١٣ ، ص٦٧ ـ ٦٨ ؛ فهرست كتاب خانه دانشگاه تهران ، ج١٤ ، ص٣٥٢٤ و ٤٠٤٩ ؛ فهرست نسخه هاى خطى فارسى ، ج٢ ، ص٩١٦ .[٣] رياض العلماء ، ج١ ، ص٢٦٢ وج٣ ، ص١٩٥ .[٤] تراجم الرجال، ج ٢، ص ٤٦٣ .[٥] نسخه حاضر سابقا در كتاب خانه مرحوم سيد جلال الدين محدث ارموى بود كه به كتاب خانه مركز احياء ميراث اسلامى منتقل شده است.