شرح دعاي صباح
 
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص

شرح دعاي صباح - رضي الدين محمّد شوشتري - الصفحة ٢١٥

ديگرى كنند . و چون چنين نيست و گاهى شب و گاهى روز است و اين موافق مصالح اهل عالم است ، پس جزم حاصل است كه شب و روز و ظلمت و نور به تدبير مدبّر اَحَدىّ الذّات و قادر الذّاتى است كه شبيه و نظير و مانند و ضدّ و نِد ندارد و هيچ قادر به قدرت ، اين نتواند كرد ، و هيچ عالِم ، به كثرت منافع / ١٨٩ / و اسرار آن پى نبرد ، و هيچ مريد ، اراده چنين امر عظيم نتواند كرد ، و از معدوم ، اين نيايد . و نيز دليل است بر جميع صفات كمال ، و مبرّا و منزّه است از همه سمات نقص و زوال ، و الاّ كِى اين تفضّلات تواند كرد .

وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ

بيرون مى آورى زنده را از مُرده و بيرون مى آورى مرده را از زنده ؛ يعنى : از مُرده ، فرزند زنده متولّد مى سازد و از زنده ، فرزند مُرده . يا از نطفه و بيضه و دانه ، حيوان و درخت و مرغ بيرون مى آورَد ، و يا خبيث از طيّب و طيّب از خبيث . يا بيرون مى آورى مؤمن و عالم از مُرده كه كافر و جاهل باشد و بالعكس هم اين چنين ؛ زيرا كه ايمان و علم ، مستلزم حيات ابدند و كفر و جهل ، مستتبع ممات ابد ، و اين امور ، دليل اند بر وجود و كمالِ مِن جميع الجهات صانع عالم ، و نيز اين فقره شريفه ، دليل است بر فساد قول ثَنَويّه .

وَتَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

و روزى مى دهى از خزائن رحمت خود ، هر كه را مى خواهى بى شمار ، از جهت بسيارى كه هرگاه همه مخلوقات تدبّر كنند از احصاى جزئى از اجزا و از اندكى از بسيار آن ، عاجز آيند و تصوّر مقدار آن نتوانند نمود و به قليلى از آن پى نتوانند برد . پس مقام ، مقام تنزيه است .

سُبْحانَكَ اللّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، مَنْ ذَا يَعْرِفُ قَدْرَكَ فَلاَ يَخافُكَ ؟ وَ مَنْ ذَا يَعْلَمُ مَا أَ نْتَ فَلاَ يَهابُكَ ؟

پاكى [ تو ] و به پاكى ياد مى كنم تو را از همه نقص ها و عيب ها و از صفات / ١٩٠ /