معنى علّقت و حبل گذشت . أنامل : جمع «أنمله» است ، به معنى سر انگشت . و وِلاء : دوستى . يعنى : اى خداى من! درآويخته ام و چنگ زده ام به كناره هاى ريسمان هاى محكم عنايت تو ، سرْ انگشت هاى دوستى خود را كه به مطالب و آرزوها فايز گردانى مرا . تشبيه نموده تمسّك و تعلّق خود را به جناب احدى ، به شخصى كه دست به ريسمان محكمى زده باشد و درآويخته باشد تا او را از تزلزل نگاه دارد / ١٧٦ / و ترقّى كند تا به مرتبه عالى رسد .

فَاصْفَحِ اللّهُمَّ عَمَّا كَانَ أَجْرَمْتُهُ مِنْ زَلَلِي وَخَطَائِي

صَفح : اعراض است [ و كان تامّه است ] . جُرم : كسب گناه است . زَلَل : جمع «زلّه» به معنى لغزيدن . و خطا : گناه . يعنى : پس درگذر ـ بارخدايا ـ از آن چيزهايى كه محقّق شده كه كسب كرده ام آنها را از لغزش خود و گناهان خود . و در بعضى نسخ ، « عمّا كانَ منّي مِنْ زَلَلي وخطائي » واقع شده ؛ يعنى : عفو كن ـ بارخدايا ـ از آن چيزهايى كه ثابت گشته و تحقّق يافته از من از افتادن من و گناهكارى من .

وَأَقِلْنِي صَرْعَةَ رَدَائِي

إقالَة : عفو كردن گناه است . و صَرعة : افتادن ، منصوب به نزع خافض است به اين تقدير كه : «مِنْ صَرْعَةِ ردائي» . و رَدى : هلاكت است و در بعضى نسخ دعا ، بدل ردائى ، « دَائى » واقع است .