شرح دعاي صباح
 
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص

شرح دعاي صباح - رضي الدين محمّد شوشتري - الصفحة ١٧٣

الَّذِي أَنزَلْنَا » . [١] پس اجسام لطيفه ، پيغمبر و دوازده امام در عالم اجسام و ارواح مطهره ايشان در عالم ارواح ، همچو آفتاب اند در عالم اجسام و ارواح . و از اين است كه كمالات را «انوار» مى گويند و ملكات ذميمه را / ١٤٠ / «ظلمات» ، و شك نيست كه آفتاب و نور روحانى ، افضل است از شمس جسمانى ؛ زيرا كه آفتاب جسمانى را ابر مى پوشانَد و آفتاب روحانى را سماوات سبع ، حاجب نمى تواند شد . « إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ » . [٢] آفتاب [ جسمانى ] در شب ، غروب مى كند و آفتاب روحانى ، غايب نمى شود . «إنَّ ناشِئَةَ اللّيلِ هيَ أشَدُّ وَطْأً وَأقْوَمُ قيلاً» . « سُبْحَانَ الذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً » . [٣] شمس ، صداع مى آورد و او صعود مى كند . آفتاب ، رو را سياه مى كند ؛ پيغمبر ، سبب سفيدى روها مى شود . « يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ » . [٤] آفتاب مى سوزاند ؛ پيغمبر صلى الله عليه و آله وسلم و ائمه ، سبب نجات از احراق مى شوند . آفتاب در قيامت به جهنّم [٥] مى افتد ؛ پيغمبر در بهشتِ عنبر سرشت ، به پايه اى كه از او رفيع تر نباشد ، جاى دارد . شمس منفعتش در دنياست و بس ؛ ائمه ، منفعتشان در دنيا و عقباست . آفتاب ، سبب معرفت خلق است ؛ ائمه هدا ، سبب معرفت خالق است . آفتاب از براى فنا خلق شده و ائمه هدا از براى بقا . « ما خُلقتم للفناء ، بل خُلقتم للبَقاء [٦] » . آفتاب دنيا زوال تاريكى از خانه مى كند ؛ ائمه هدا ، زوال ظلمت و معصيت و كفر از دل مى كنند . آفتاب به راه ها و مكان ها راه مى نمايد ؛ ائمه هُدا ، هدايت روح و قلب مى كنند و به شعشعه خورشيد مرحمت ، ظلمتِ خطا را از صحايف احوال مجرمان نادم ، محو مى فرمايند .


[١] سوره تغابن ، آيه ٨ .[٢] سوره فاطر ، آيه ٨ .[٣] سوره اسراء ، آيه ١ .[٤] سوره آل عمران ، آيه ١٠٦ .[٥] ب : دوزخ .[٦] الاعتقادات ، للمفيد ، ص٤٧ عن النبي صلى الله عليه و آله ؛ تاريخ مدينة دمشق ، ج١ ، ص٤٩٠ : . . . سمعت الأوزعي يقول : سمعت بلال يقول : أيّها الناس ، إنكم لم تخلقوا للفناء ، إنما خلقتم للبقاء ، وإنما تنقلون من دار إلى دار .