شرح دعاي صباح
 
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص

شرح دعاي صباح - رضي الدين محمّد شوشتري - الصفحة ١٦٩

إسماعيلَ حينَ اضطَجَعَ لِلذبح . ثُمَّ لَمْ تَزَلْ تَنْتَقِلُ مِنْ أصْلابِ الطّاهرينَ إلى أرحام الطّاهِراتِ إلى أنْ صِرْنا اِلى ظَهر عَبدِ الْمُطَّلِبِ . فَقَسَّم اللّه ُ تَعالى ذلِكَ النُّورَ وَالنُّطْفَةَ ، فَجَعَلَ نصفَه في عبدِاللّه فَجِئتُ مِنْهُ مُحَمَّدٌ صلى الله عليه و آله وسلم ، وَنِصفَهُ في أبي طالبٍ فَجآءَ مِنْهُ عَليٌّ عليه السلام » . [١] اين است قرين من در دنيا و در آخرت . اين بود قرين من در پشت آدم ، در وقتى كه آدم عليه السلام در بهشت بود ؛ و اين بود قرين من در پشت نوح ، وقتى كه نوح در كشتى بود ؛ و اين بود قرين من در صُلب ابراهيم [ خليل ] ، هنگامى كه او را به آتش انداختند ؛ و اين بود قرين من در پشت اسماعيل ، هنگامى كه او را خوابانيدند براى كشتن . [٢] پس آن گاه هميشه مى گرديديم در [ صُلبها و ] پشت هاى پاكان در ارحام طاهرات تا آن كه رسيديم به صلب عبدالمطّلب . پس دو قسم كرد خداى تعالى آن نور و [ آن ]نطفه را . پس قرار داد نصف او را در عبداللّه . پس آمدم من از او به وجود ـ كه صلوات و بركات خدا بر او و بر اولاد امجاد او باد ـ و يك نيمه از آن نور و نطفه را در ابى طالب قرار داد . پس آمد از او به وجود ، [ جناب ]على عليه السلام . آن گاه او را پيش خود خواند و با او سرّى بسيار گرفت و زبان در دهن او كرد . [٣] چون مرغ كه بچّه را دانه دهد ، او را دانه مى داد . چون باز آمد ، گفتند : ما ذا عَهِدَ إليكَ ؟ . [ صحابه عرض كردند : يا اميرالمؤمنين! رسول با تو چه عهد فرمود ؟ ] . آن جناب فرمود : « عَلَّمَني ألفَ بابٍ مِنَ الْعِلْمِ ، فَفُتِح مِنْ كُلِّ بابٍ ألفُ بابٍ آخَر ؛ تعليم كرد مرا هزار در از علم ، كه از هر در ، گشوده مى شود هزار باب علم ديگر» و از اين وجه ، [٤] آن حضرت را «بطين» نامند . / ١٣٦ / « وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُو » . [٥] آنان كه ايمان آوردند به رسول و تعظيم و توقير كردند و حرمت داشتند و يارى كردند و متابعت كردند آن نور را كه با او فرود آمد يعنى


[١] الأمالي ، طوسى ، ص ١٨٣ ؛ بحار الأنوار ، ج ١٥ ، ص ١٢ .[٢] ب : قربانى پروردگار .[٣] ب : على گذاشت .[٤] ب : جهت .[٥] سوره بقره ، آيه ٢١٤ .