شرح دعاي صباح - رضي الدين محمّد شوشتري - الصفحة ١٦٧

تمسّكتم بها لن تضلّوا / ١٣٢ / أبداً : كتاب اللّه وعترتي أهل بيتي ، وإنّ اللطيف الخبير أخبرني أنّهما لن يفترقا حتّى يردا عليّ الحوض ، وقال اللّه تعالى « الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِىَّ الْأُمِّىَّ الَّذِى يَجِدُونَهُو مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِى التَّوْرَلـةِ وَالإِْنجِيلِ يَأْمُرُهُم بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَـلـهُمْ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَـتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَـلـءِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَْغْلَـلَ الَّتِى كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ ءَامَنُواْ بِهِى وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِى أُنزِلَ مَعَهُو أُوْلَـلـءِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » [١] . [٢] يعنى : و به تحقيق كه مرا بخواندند و نزديك شد اين كه اجابت كنم . و به تحقيق كه من مى گذارم در ميان شما دو چيز نفيسِ بزرگ كه دو خليفه اند كه اگر چنگ زنيد هر دو را ، گمراه نشويد هرگز : كتاب خدا كه قرآن است و ذريّه من كه اهل بيت من اند ، و به تحقيق كه خداى مهربانى كننده به بندگان دانا به همه احوال ايشان ، خبر داد مرا كه اين دو از يكديگر جدا نشوند تا پيش من آيند و به من رسند بر حوض كوثر ، و فرموده است خداى عزّ شأنه : آنان كه پيروى مى كنند اين پيغمبر را كه از امّ القرى است ـ كه مكّه معظّمه باشد ـ پيغمبرى كه مى يابند نام او را نوشته شده در تورات [ موسى ] و انجيل [ حضرت عيسى ] ، از صفت او آن است كه امر به معروف كند و باز دارد از منكر ، و حلال كند بر ايشان چيزهاى پاكيزه را ، و حرام كند بر ايشان چيزهاى پليد را ، و فرو نهد از ايشان ، بار گران و تكاليف شاقّه بسيار را ، و عهد گران كه در گردن ايشان بود . پس آن كسانى كه ايمان آوردند به او و حرمت داشتند ، او را ، و يارى كردند او را ، و آنان كه پيروى كردند / ١٣٣ / نورى را كه فرستاده شده است با او ـ كه على بن ابى طالب باشد ـ ايشان ، رستگاران باشند و ظفر يافتگان و دست زدگان به ثواب خدا . اگر گويند : در حق نور گفت : « أَنْزَلَ معه » و اين به قرآن لايق باشد نه به حضرت امير . جواب از اين ، لفظ «معه» است كه فرمود : با او فرو فرستادند ، چنانچه حضرت