شرح دعاي صباح
 
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص

شرح دعاي صباح - رضي الدين محمّد شوشتري - الصفحة ١٦٦

اللّه ِ الْمَتينِ فَلْيُوال عَليّاً بَعْدي وَلْيُعادِ عَدُوَّهُ وَلْيَأتَمَّ بِالأئمةِ الْهُداةِ مِنْ وُلْدِهِ ؛ فَإنَّهُمْ خُلَفائي وَأوْصِيائي وَحُجَج اللّه ِ عَلَى الْخَلْقِ بَعْدي وَسادَةُ اُمَّتي وَقادَة الأَتْقِياء إلى الْجَنَّةِ ؛ حِزْبُهُمْ حِزبي ، وَحزبي حِزبُ اللّه ِ وَحِزْبُ أعدائِهمْ حِزبُ الشَّيطانِ » . [١] هر كه دوست دارد اين كه سوار شود كشتى رستگارى را و چنگ در زند به دستاويز محكم و دست زند به ريسمان خدا كه به غايت استوار است ، پس بايد كه دوست دارد على را بعد از من ، و بايد دشمن دارد دشمن او را ، و بايد اقتدا كند به امامانى كه راهنمايند از فرزندان او . پس به تحقيق كه ايشان ، جانشينان من اند و اوصياى من اند و حجّت هاى خدايند بر مخلوقات بعد از من ، و سروران امّت من اند و پيشواى پرهيزكاران اند به سوى بهشت . گروه ايشان ، / ١٣١ / گروه من است ، و گروه من ، گروه خداست ، و گروه دشمنان ايشان ، گروه شيطان است . و چرا چنين نباشد كه رغبت به صحبت اخيار ، واجب است تا از بركات ايشان ، منافع دنيا و آخرت به حصول رسد ، و اجتناب از مجالست و مخالطت فجّار نيز واجب و لازم است تا از شومه ربط با ايشان ، نتيجه هاى بد به ظهور نرسد . الفت مفسدان و بدْ فعلانمردمِ نيك را تباه كند هر كه با ديگ همنشين گرددجامه خويش را سياه كند . و اين معنى احتياج به دليل ندارد و مشاهَد است كه ارباب فضل و كمال از قرب ناقص دلگير ، بلكه از جان شيرين سير مى شوند . « إن أرَدْتَ أنْ تعَذّبَ عالماً فَاقْرَنْ مَعَهُ جاهلاً » .

[ دليل ديگر بر امامت ائمه اثنا عشر عليهم السلام ]

و باز مؤيّد اين معنى خبرى است كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمود كه : خبر رفتن من از ميان شما نزديك آمد « و قد دعيت ويوشك أن اُجيب [٢] و إنّي مخلّف فيكم الثقلين ما إن


[١] الأمالي ، صدوق ، ص ٧٠ ؛ روضة الواعظين ، ص ١٥٧ ؛ بحار الأنوار ، ج ٢٣ ، ص ١٤٤ ؛ عيون أخبار الرضا عليه السلام ، ج ٢ ، ص ٢٦٢ .[٢] در اصل «يجيب» آمده است .[٣] سوره اعراف ، آيه ١٥٧ .[٤] وسائل الشيعة ، ج ٢٧ ، ص ١٨٩ ؛ الثاقب في المناقب ، ص ٣٣ .[٥] الف و ب : ـ را .[٦] الف و ب : ـ است .[٧] ب : حاضر كردند .[٨] ب : ابوبكر .[٩] ب : عمر را آوردند .[١٠] الأمالي ، طوسى ، ص ١٨٣ ؛ بحار الأنوار ، ج ١٥ ، ص ١٢ .[١١] ب : قربانى پروردگار .[١٢] ب : على گذاشت .[١٣] ب : جهت .[١٤] سوره بقره ، آيه ٢١٤ .