شرح دعاي صباح
 
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص

شرح دعاي صباح - رضي الدين محمّد شوشتري - الصفحة ١٥٢

گروه و اعتقادات ايشان در جناب حق تعالى ، چنان كه پيش گذشت ، و بندگى ايشان آنچه پيشى گرفت و عذر آوردن ايشان در ترك نماز ، آنچه گذشت ، و با آن حال پس به درستى كه ايشان نزد خودشان از اوليا و اَبدال اند . پس اين فرقه ، / ١١٤ / جاهل ترينِ نادانان اند .

[ در ذمّ صوفيه ]

و احاديث در مذمّت اين طايفه واقع شده . از آن جمله ، شيخ مفيد ـ رضوان اللّه عليه ـ در كتاب الردّ [١] على أصحاب الحلاج ، بسند معتبر از حضرت امام على نقى عليه السلام روايت كرده است كه : از آن حضرت پرسيدند از حال اين گروه ، از چلّه نشستن ايشان و خوانندگى كردن و خوانندگى شنيدن ايشان و اصول گرفتن [ و دست گرفتن ]و دست به هم كوفتن و رقص كردن و چرخيدن و نعره كردن و بيهوش گشتن . آن حضرت فرمود كه : كُلُّهم مِنَ المُرائين والخدّاعين ، ولا يَشتغلون بهذه الأعمال إلاّ لِغرور الناس ، وإنّها من الشّيطان ، وإنّهم يتبعونه . فقيل له : يا ابن رسول اللّه ، يَقولون : لا شُعُور لَنا في بعضها . فَتلا عليه السلام : « يُخادِعُونَ اللّه َ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ » ؛ [٢] همه اين گروه از رياكاران و فريبندگان اند و اشتغال نمى يابند به اين كردارها ، مگر از براى فريب دادن مردمان و به درستى كه اين عمل ها از جانب شيطان است و اين كه ايشان پيروى كرده اند او را . پس گفته شد مر او را : اى پسر رسول خدا ! مى گويند كه : شعور نيست ما را در بعضى از آن عمل ها . پس خوانْد حضرت ـ كه بر او باد درود ـ اين آيه را : «زعم منافقان آن است كه فريب مى دهند خداى را و آن كسانى را كه گرويده اند ، و فريب نمى دهند ، مگر خودشان را ، و بى خبرند و شعور بر اين معنى ندارند ». [ ومحمّد بن يعقوب كلينى به سند متّصل [٣] از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام


[١] الف و ب : در ردّ كتاب .[٢] سوره بقره ، آيه ٩ .[٣] ب : معتبر .