و ملبوس در اندازه هاى بروج اثنا عشر كه ايشان را نيز از صفات بشريه نگاه داشت ، مگر به قدر ضرورى ، و آسمان دل هاى ايشان را نيز محكم فرمود بر اين كه واقع شود بر زمين هاى نفس ايشان . يا كار فلك دين را كه رسول خداست ، در دوازده برج محكم كرد كه دين آن سرور را تا قيام قيامت ، انقطاعى و انقراضى طارى نخواهد شد و در زمان حضرت قائم عليه السلام احكامش كمال ظهور به هم مى رسانَد و همه اديان باطله از روى زمين ناپديد خواهد گرديد و همه خلايق به يگانه پرستى و دين حق خواهند گرويد .

[ دليل مشابهت ائمه معصومين به كواكب و نجوم ]

و مؤيّدات در اين باب ، قدرى مذكور شد و منها قوله تعالى : « وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُوا بِهَا فِي ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ » . [١] در تفسير علي بن إبراهيم مذكور است كه : مراد از نجوم ، اهل بيت رسول اللّه اند كه ستاره هاى آسمان هدايت و ثابتان سپهر دلالت اند . [٢] پس معنى آيه آن است كه : اوست / ٩٥ / آن خدايى كه ظاهر ساخت براى هدايت شما نجوم را (يعنى اهل بيت محمّد صلى الله عليه و آله را) تا به سبب وجود آنها راه راست يابيد و بر هدايت باشيد در ظلمات برّ و بحر . و تعبير از آن سروران به دوازده بُرج و دوازده شهر نيز شده و مؤيّد اين معنى مى تواند بود : « إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِندَ اللّه ِ اثْنَا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتَابِ اللّه ِ يَوْمَ خَلَقَ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ فَلاَ تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ » . [٣] در تفسير اهل البيت آمده كه : مراد از شهور ، ائمه اثناعشرند ، و اربعه حُرُم از اين شهور ، على بن ابى طالب عليه السلام و على بن الحسين وعلى بن موسى [ الرضا ]وعلى بن محمّد عليهم السلاماند كه

[١] سوره انعام ، آيه ٩٧ .[٢] تفسير القمي ، ج ١ ، ص ٢١١ .[٣] سوره توبه ، آيه ٣٦ .