ديگر اطلاع يافتند كه عايشه پرچم مخالفت با حضرت على عليه السلام را درمكّه برافراشته است، تصميم گرفتند به سوى مكّه حركت كنند؛ از اينرو نزد اميرمؤمنان عليه السلام آمده و به عنوان عمره، از وى اجازه خواستند.
پس از رفتن آنان، اميرمؤمنان عليه السلام به ياران خود فرمود:
«به خدا سوگند آنان قصد عمره ندارند بلكه هدفشان پيمان شكنى و خيانت است.» «١» تغير موضع‌ عايشه، در اواخر خلافت عثمان به دليل اينكه از مزاياى دوران دو خليفه پيشن محروم گرديده بود از حكومت او ناراحت و منزجر گشت؛ بدين جهت، پرچم مخالفت با عثمان را برافراشت و با سخنان و رفتار خود، مسلمانان را به شورش عليه خليفه دعوت مى‌كرد. «٢» وى چون آتش شورش را برافروخت و خود را در هدفش موفق ديد به سوى مكّه رهسپار گرديد و هر آن در انتظار كشته شدن عثمان و بيعت مردم با طلحه بود.
ئقتى خبر قتل عثمان به او رسيد گفت: عثمان از رحمت خدا دور باد. او در اثر كارهايش كشته شد، و خداوند بربندگان ستم نمى‌كند. «٣» عايشه، پس از حادثه قتل عثمان به مردم مى‌گفت: كشته شدن عثمان، شما را دلگير نكند؛ اگر او كشته شد، اينك طلحه، بهترين و لايقترين فرد براى مقام خلافت، در ميان شما حاضر است. با او بيعت كنيد و از تفرقه بپرهيزيد. او پس از اين سخنان با شتاب به سوى مدينه رهسپار گرديد و مطمئن بود كه مقام خلافت پس از عثمان از آن طلحه خواهد بود؛ از اينرو در ميان راه با خود زمزمه مى‌كرد: گويا: با چشم خود مى‌بينم كه مردم دست بيعت به طلحه مى‌دهند. مركب را با سرعت برانيد تا خود را به وى برسانم. «٤»