تاريخ اسلام در دوران امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٩
پيامبر صلى الله عليه و آله رسانيد و آن حضرت را از جريان آگاه ساخت. رسول گرامى صلى الله عليه و آله ضمن دستور مراجعت، با جمله تاريخى خود، مقام و موقعيت على عليه السلام را نسبت به خود چنين بيان كرد:
«آيا راضى نمىشوى كه نسبت به من مانند هارون، نسبت به موسى باشى؟ جز اينكه پس از من پيامبرى نيست.» «١» - حديث غدير رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله پس از بازگشت از «حَجَّةُ الْوِداع» در سال دهم هجرت، روز هيجدهم ذى الحجه در محلى به نام «غدير خم» طبق فرمان خدا «٢» دستور داد، همه مسلمانان توقف كنند. سپس در حضور بيش از صد هزار نفر پس از ستايش خداوند و در ادامه خطبهاى مفصّل فرمود: مردم! سزاوارترين فرد بر مؤمنان از خود آنها كيست؟
گفتند: خدا و پيامبرش بهتر مىدانند. فرمود: خداوند برمن ولايت دارد و من برمؤمنان و بر آنها از خودشان اولى و سزاوارترم.
آنگاه در حالى كه دست على عليه السلام را بالابرده بود و جمعيّت، آن حضرت را در كنار پيغمبر صلى الله عليه و آله مىديدند، فرمود: «هركه من مولا و سرپرست اويم على عليه السلام مولا و سرپرست اوست» «٣» و اين جمله را سه بار تكرار كرد.
سپس اضافه فرمود:
«پروردگار تاريخ اسلام در دوران امام على(ع) ٢٥ عكس العمل انصار ص : ٢٣ ا! دوست بدار آنكه على عليه السلام را دوست بدارد و دشمن بدار كسى را كه على عليه السلام را دشمن بدارد. خداوندا! ياران على عليه السلام يارى كن و دشمنان او را خوار نما.» «٤»