تاريخ اسلام در دوران امام على(ع)
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص

تاريخ اسلام در دوران امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٩

درس ٥ پذيرش حكومت‌ ٥- از خلافت تا شهادت‌ تاكنون زندگى حضرت على عليه السلام را از تولّد تا خلافت ظاهرى به اجمال بررسى كرديم.
اينك تاريخ اسلام را از خلافت آن حضرت تا شهادت بررسى مى‌كنيم.
بيعت با حضرت على عليه السلام‌ با كشته شدن عثمان، مهاجران و انصار براى تعيين رهبر آينده اسلام، به امير مؤمنان عليه السلام روى آوردند. در پيشاپيش جمعيّت صحابه بزرگ رسول خدا صلى الله عليه و آله مانند عَمار ياسِرْ، ابُوالْهَيْثَمْ، ابُوايُّوبِ انْصارى، طَلْحَه و زُبَيْر، ديده مى‌شدند مردم براى بيعت، به سوى خانه حضرت على عليه السلام هجوم برده اصرار داشتند او زمام امور خلافت رابه دست گيرد.
آنان گفتند:
«اى ابوالحسن! عثمان كشته شد و ما به پيشوا نيازمنديم، و امروز هيچ فردى را شايسته‌تر از تو نمى‌دانيم. تو در گرايش به اسلام از همه پيش قدم‌تر و به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از همه نزديكتر هستى.» امير مؤمنان عليه السلام فرمود:
«من نيازى به حكومت بر شما ندارم، هر كه را اختيار كرديد من به او رضايت مى‌دهم.» «١» همه گفتند: ما جز تو كسى را نمى‌خواهيم. «٢» مردم اصرار مى‌كردند ولى با عدم پذيرش از جانب امام عليه السلام مواجه مى‌شدند. سرانجام بدون دست يافتن به منظور خود از خانه بيرون آمدند.
رفت و آمدها چند بار تكرار شد، ولى حضرت على عليه السلام قبول نمى‌كرد و مى‌فرمود: «اين‌