تاريخ اسلام در دوران امام على(ع)
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص

تاريخ اسلام در دوران امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٩

درس ٣- از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله تا خلافت ظاهرى‌ «٢»: يارى خواهى از انصار حضرت على عليه السلام و زهراى اطهر عليه السلام پس از رخدادسقيفه شبها به خانه انصار مى‌رفتند و ضمن يادآورى توصيه‌ها و سخنان پيامبر صلى الله عليه و آله در مورد اهل بيت عليه السلام آنان را به يارى مى‌طلبيدند. آنان در پاسخ مى‌گفتند:
«اى دختر رسول خدا صلى الله عليه و آله، كار بيعت ما با اين مرد تمام شده، چنانچه پسر عمّت پيش از ابوبكر ازما بيعت مى‌خواست، قطعاً كسى را در برابر او قرار نمى‌داديم.» على عليه السلام مى‌فرمود:
«شگفتا! انتظار داشتيد جنازه رسول خدا صلى الله عليه و آله را بدون كفن و دفن ميان خانه بگذارم و براى بدست آوردن حكومتى كه از آن بزرگوار بجا مانده بود، به كشمكش و نزاع بپردازم؟» حضرت زهرا عليه السلام نيز مى‌فرمود:
«ابوالحسن عليه السلام، آچه را كه سزاوار بود انجام داد. آنان نيز كارى كردند كه خداوند از آنها بازخواست خواهد كرد.» «١» موقعيت حسّاس‌ موقعيّتى كه امام عليه السلام در آن قرار گرفته بود بسيار حسّاس، و وظيفه آن حضرت بس مشكل و خطير بود. از يك طرف مى‌ديد خلافت و رهبرى اسلامى ازمسير خودبيرون رفته و طبعاً به دنبال آن حقوق زيادى پايمال خواهد شد.
و ا ز سوى ديگر، شاهد گروه گرايى و اختلافات، در ميان مسلمانان بود. اكنون بايد ديد