امام على(ع) در نهج البلاغه
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

امام على(ع) در نهج البلاغه - عظیم پور، عظیم - الصفحة ١٧٩

... أنَّ نفراً مِنْ أَصْحَابِ رَسُول اللَّهِ صَلَّى اللَّه عليه واله وسلَّم قَالَ بَعْضُهُمْ: لَا أَتَزوَّجُ النِّسَاءَ، وَ قال بعضُهم: لَا آكُلُ اللَّحْمَ، وَقَال بعضهم: لَا أَنَامُ عَلَى فِراشٍ، وَقَال بعضهم:
أَصُوم فَلَا أُفْطِر، فَبَلغَ ذَلِك رَسُولَ اللَّه صَلَّى اللَّه عليه واله وسلَّم، فَحَمِدَ اللَّه وَ أَثْنَى عَلَيْه.
ثُمَّ قَال:
«مَا بالُ أَقْوَامٍ يَقُولُونَ كَذَا وَكَذَا، لَكِنّىِ أُصَلّىِ وَ أَنَامُ وَ أَصُومُ وَ أُفْطِرُ، وَ اتَزَوَّجُ النّسَاءَ، فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتىِ فَلَيْسِ مِنّىِ».» «١» ... گروهى از ياران رسول خدا (ص) (با هم جمع بودند). يكى از آنها گفت: با زنان ازدواج نخواهم كرد. ديگرى گفت: گوشت نخواهم خورد و آن يكى گفت: بر رختخواب نخوابم و كسى ديگر از آنان گفت: روزه بدون افطارى مى‌گيرم. خبر به رسول خدا امام على(ع) در نهج البلاغه ١٨٤ دنياى امام با برداشت كمتر و بازدهى بيشتر ص : ١٨٣ (ص) رسيد، حمد و ثناى خدا را نموده فرمود:
اين گروه را چه شده كه چنين و چنان مى‌گويند! ليكن من نماز بپا مى‌دارم و مى‌خوابم و روزه مى‌گيرم و افطار مى‌كنم، و با زنان ازدواج مى‌كنم و هركس از سنتم روى گرداند، از من نيست.
دنيا از ديدگاه على (ع)
مفهوم دنيا در كلام امام (ع)
يكى از مباحثى كه در نهج‌البلاغه خيلى مورد اهميت امام (ع) قرار گرفته است، پرهيز از دنياست. از كلمات آن حضرت پيداست كه او دورى جستن از اين دنياى گذرا را در سرلوحه زندگى خويش قرار داده و ديگران را نيز در دورى جستن از آن بسيار هشدار داده است. پيش از آن كه به بررسى سخنان امام در اين باره بپردازيم، لازم است نكاتى را مورد توجه قرار دهيم.
منظور امام (ع) از دنيا چيست؟ و آيا پرهيز از دنيا تا چه اندازه است؟ و چه رابطه‌اى بين دنيا و انسان وجود دارد كه اين قدر برايش خطر احساس مى‌گردد؟ و ...