عمرو بن عبدود بدست يگانه رادمرد تاريخ بشريّت، على بن ابى‌طالب (ع) از پاى در آمد، سپاه كفر براى هميشه خوار و ذليل گشت. پس از اين پيروزى عظيم و سرنوشت‌ساز بود كه رسول خدا (ص) فرمود:
«ضَرْبَةُ عَلِىّ يَوْمَ الْخَنْدَقِ أَفْضَلُ مِنْ عِبادَةِ الثَّقَلْينِ»؛ «١» ضربه‌اى كه على (ع) در روز خندق (بر پيكر عمرو بن عبدود) وارد آورد از عبادت جن و انس برتر است.
و فرمود: «اليوم نَعْزُوهُمْ وَلا يَعْزُونَنا»؛ امروز مشركين را به خاك عزا نشانديم و آنها نتوانستند.
و طبق روايتى ديگر فرمود:
«بَشَّرْ يا عَلِىُّ، فَلَوْ وُزِنَ اليومَ عَمَلُك بِعَمَلِ أمّةِ مُحَمَّدٍ لَرَجَحَ عَمَلُكَ بِعَمَلِهم ...» «٢»؛ اى على بشارتت باد كه اگر امروز اين كار تو با كار تمام امّت محمّد سنجيده شود، همانا كار تو نسبت به كار تمام آنها برتريت دارد.
حذيقة بن يمان گويد:
«لَقَدْ أَيَّدَ اللَّهُ تباركَ و تَعالى‌ رَسُولَهُ وَ المؤمنينَ بِعَلىّ بنِ ابى‌طالِبٍ فى مَوْقِفَيْنِ، لَوْجُمِعَ جميعُ أَعْمالِ المُؤْمِنينَ لَما عَدلَ بِهِما، يَوْمِ بَدْرٍ وَ يَوْمِ الْخَنْدَقِ ...» «٣»؛ همانا خداوند متعال پيامبر امام على(ع) در نهج البلاغه ١٥٢ محور شجاعت امام(ع) دفاع آگاهانه از حق بود ص : ١٥٠ ش و ايمان آورندگان را بوسيله على بن ابى‌طالب (ع) در دو جا تقويت و پشتيبانى نمود كه اگر تمامى اعمال انسان‌هاى مؤمن روى هم جمع شوند، هرگز با ضربه‌هاى على (ع) در روزهاى بدر و خندق برابرى نكنند.
اگر ضربت على در روز خندق نبود، اثرى از اسلام و قرآن نبود كه مسجدى باشد و نماز و عبادتى برپا باشد. اگر ضربت على (ع) در روز خندق نبود، ديگر اثرى از حوزه و روحانى، روزه و شريعت نبود و تنها چيزى كه اسلام را تا قيامت تداوم بخشيد و عبادات‌