امام على(ع) در نهج البلاغه
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

امام على(ع) در نهج البلاغه - عظیم پور، عظیم - الصفحة ١٥٣

بود. عنان فضايل را گرفته سبكبال پيشى جستم و گوى سبقت را به تنهايى ربودم. (در دفاع از حق و جنگ با دشمنان اسلام) همانند كوه كه در مقابل هر تند باد در هم كوبنده‌اى، نجنبد و در برابر هر طوفان ويرانگرى نلرزد (پايدارى كردم).
و در ادامه همين گفتار پس از به نمايش گذاشتن اين همه قدرت و شهامت و بيان فضايل و سابقه درخشان در نبرد با دشمنان حق، هدف خويش را از جهاد و مبارزه و پذيرش حكومت، اينگونه بيان مى‌نمايد:
«... الذّليلُ عِنْدى‌ عَزيزٌ حَتّى‌ اخُذَ الْحَقَّ لَهُ. وَ الْقَوِىُّ عِنْدى‌ ضَعيفٌ حَتى اخُذَ الْحَقَّ مِنْهُ ...» «١»؛ ... خوار و ضعيف نزد من گرانقدر و عزيز است تا وقتى كه حقش را برايش بستانم و نيرومند و قوى نزد من خوار و ضعيف است تا زمانى كه حق را از او بازستانم.
سابقه و پايدارى على (ع) در راه جهاد امام على (ع) از پيشينه بسيار درخشان و پايدارى و استقامت بى‌نظيرى در راه جهاد با دشمنان اسلام و دفاع از حق، برخوردار است و تاريخ برگهاى خود را با فضايل على (ع) و شجاعت و پايدارى او در راه جهاد زرّين ساخته است و پر آوازه‌تر از آن است كه ذكرى از آن بشود، پس بهتر است كه به سخنان ارزنده خود آن حضرت در اين باره بپردازيم.
امام (ع) در موارد بسيارى از بى‌وفايى و سستى اصحابش در مقابل حمله دشمن سخن به ميان آورده است و آنها را توبيخ كرده و رنج و درد خويش را در گرفتار شدن بدست چنين قومى اظهار مى‌دارد و براى هدايت و ترغيب آنها از فضايل، سابقه جهاد و دفاع از حق و پايدارى خود در اين راه، چنين سخن مى‌گويد:
«... قاتَلَكُمُ اللَّهُ لَقدْ مَلَأْتُمْ قَلْبى‌ قَيْحاً. وَ شَحَنْتُمْ صَدْرى‌ غَيْظاً. وَجَرَّ عْتُمونى‌ نُغَبَ التَّهْمامِ أَنْفاساً. وَ أَفْسَدْتُمْ عَلَىَّ رَأيى‌ بِاْلعِصْيانِ وَ الْخِذْلانِ حَتّى‌ قالَتْ قُرَيْشٌ إِنَّ ابْنَ أَبى‌ طالِبٍ رَجُلٌ شُجاعٌ وَلكِنْ لا عِلْمَ لَهُ بِالْحَرْبِ. للَّهِ أَبُوهُمْ! وَ هَلْ أَحَدٌ مِنْهُمْ أَشَدُّ لَها مِراساً وَ أَقْدَمُ‌