امام على(ع) در نهج البلاغه
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

امام على(ع) در نهج البلاغه - عظیم پور، عظیم - الصفحة ٤٧

گاهى براى بيان آينده نگرى‌هااز واژگانى چون؛ «التنبّئات» و «المغيبات» استفاده شده است كه اين‌گونه‌واژگان براى پيش‌گويى‌ها و اخبار از آينده از سوى امام معصوم (ع) مناسب‌تر است. اخبار غيبى خود بر دو نوع است: نوع اوّل علم آن مخصوص خداوند است و هيچ كس نه فرشتگان و نه انبياء، از آن اطلاع ندارند مانند زمان وقوع قيامت؛ امّا نوع دوم: برخى از اخبار غيبى است كه خداوند هركدام از رسولانش را كه خود مصلحت بداند، از آن مطلّع مى‌سازد.
«عَالِمْ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَداً الّا مَنِ ارْتضَىَ مِنْ رَسُولٍ ...» «١» حال اگر از مغيّبات و اخبار غيبى و آينده‌نگرى‌هاى پيامبر عظيم‌الشأن (ص) و امامان معصوم (ع)، سخن به ميان مى‌آيد، نوع اوّل را شامل نمى‌شود.
اگر به زندگى پر افتخار پيامبر اكرم (ص) و امامان معصوم (ع) دقت نظر داشته باشيم، درمى‌يابيم كه در زندگى تمام اين بزرگواران به ويژه رسول گرامى اسلام (ص) و حضرت على (ع) آينده‌نگرى و گزارش از غيب به شكل قابل توجهى وجود داشته است كه برخى از آنها در عصر خودشان به وقوع مى‌پيوست و برخى ديگر تاكنون و در عصر حاضر تحقق يافته است و برخى نيز در آينده محقق خواهد شد.
نمونه‌هايى از پيش‌گويى‌هاى پيامبر اكرم (ص)
- «پس از من مسلمانان بر كسرى‌ و قيصر پيروز خواهند شد و بر گنجهاى آنها دست خواهند يافت.
- همچنين خطاب به ام‌الفضل كه عبداللَّه بن عباس را به دنيا آورد فرمود: «اذهبى بأبى الخلفاء» (پدر خلفا- ابن‌عباس- را ببر).
- و نيز خطاب به امام على (ع) فرمود: «ستقاتل الناكثين و القاسطين و المارقين ... و انه لايموت حتى تخضب لحيته من هامّته». (با پيمان‌شكنان و ظالمان و خوارج، خواهى جنگيد و او نمى‌ميرد مگر اينكه محاسنش به خون فرق سرش خضاب شود)». «٢»