ايمان‌ ١٧١- حقيقت ايمان‌ الْايْمانُ مَعْرِفَةٌ بِالْقَلْبِ، وَ اقْرارٌ بِاللِّسانِ، وَ عَمَلٌ بِالْأَرْكانِ. «١» ايمان معرفت است از روى دل، اقرار است به زبان و عمل است به اركان (اعضا و جوارح).
١٧٢- نشانه ايمان‌ (علامة) الْإِيمَانُ أَنْ تُؤْثِرَ الصِّدْقَ حَيْثُ يَضُرُّكَ عَلَى الْكَذِبِ حَيْثُ يَنْفَعُكَ. «٢» نشان ايمان آن است كه راستگويى را در آنجا كه به تو زيان مى‌رساند، بر دروغ در آنجا كه سود دارد مقدم دارى.
١٧٣- درخت ايمان‌ الْايمانُ شَجَرَةٌ أَصْلُهَا الْيَقينُ و فَرْعُهَا التُّقى‌. «٣» ايمان درختى است كه ريشه‌اش يقين و شاخه‌اش پرهيزكارى است.
١٧٤- بارورى ايمان‌ لِقاحُ الْايمانِ تِلاوَةُ الْقُرانِ. «٤» بارورى ايمان به تلاوت قرآن است.