هزار حديث از اميرالمومنين على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٠
٤١٤- درد دل با مردم وَ إِنْ ظَنَّتِ الرَّعِيَّةُ بِكَ حَيْفاً فَأَصْحِرْلَهُمْ بِعُذْرِكَ. «١» و اگر رعيّت بر تو گمان ستم بُرد، عذر خود را آشكارا با آنان در ميان گذار.
٤١٥- سامانيابى كارها الْاعْمالُ تَسْتَقيمُ بِالْعُمَّالِ. «٢» كارها با كارگزاران [درست و امين] سامان مىيابد.
٤١٦- معيارهاى گزينش وَ تَوَخَّ مِنهُمْ أَهْلَ التَّجْرِبَةِ وَالْحَياءِ مِنْ أَهْلِ الْبُيُوتاتِ الصَّالِحَةِ وَالْقِدَمِ فِى الْاسْلامِ الْمُتَقَدِّمَةِ فَانَّهُمْ أَكْرَمُ أَخْلاقاً وَ أَصَحُّ اعْراضاً. «٣» عاملانى اينچنين (خوب و كارآمد) را در ميان كسانى جست و جو كن كه حيا و تجربه دارند و اينان از خانوادههايى پارسا هستند كه در مسلمانى هم پيش قدم بودند و اخلاق آنان گرامىتر و آبرويشان محفوظتر است.
٤١٧- كار تشكيلاتى وَاجْعَلْ لِرَأْسِ كُلِّ امْرٍ مِنْ امُورِكَ رَأْساً مِنْهُمْ لا يَقْهَرُهُ كَبِيرُها، وَ لا يَتَشَتَّتُ عَلَيْهِ كَثيرُها. «٤»