٥٤٨- بانگ بيدارى‌ أَيُّهَا النَّاسُ! انَّما أَنْتُمْ فى‌ هذِهِ الدُّنْيا غَرَضٌ تَنْتَضِلُ فيهِ الْمَنايا مَعَ كُلِّ جَرْعَةٍ شَرَقٌ وَ فى كُلِّ أَكْلَةٍ غَصَصٌ. «١» مردم! همانا شما در اين جهان، نشانه‌ايد كه مرگ، پى در پى بدان تير مى‌افكند. با هر جرعه‌اى آب، در گلو جِستنى و در هر لقمه‌اى گلوگير شدنى است.
دوستى‌ ٥٤٩- خطر عشق مجازى‌ مَنْ عَشِقَ شَيْئاً اعْشى‌ بَصَرَهُ وَ امْرَضَ قَلْبَهُ. فَهُوَ يَنْظُرُ بِعَيْنٍ غَيْرِ صَحيحَةٍ وَ يَسْمَعُ بِاذُنٍ غَيْرِ سَميعَةٍ. «٢» آن كس كه به چيزى عشق ورزد، آن عشق، چشم او را كور و قلبش را بيمار مى‌كند.
چنين فردى با چشم ناسالم مى‌نگرد و با گوش ناشنوا مى‌شنود.
٥٥٠- هديه دادن‌ الْهَدِيَّةُ تَجْلِبُ الَمحَبَّةَ. «٣» هديه فرستادن، دوستى را جلب مى‌كند.