حَتَّى يَأْتِىَ عَلَىَّ يَوْمى‌. «١» من تا زنده‌ام به يارى جوينده حق، رويگردان از آن را مى‌زنم و به كمك فرمانبر يكدل و مطيع، نافرمان بد دل را.
٣٤٣- مأموريت الهى‌ أَلا وَ قَدْ امَرَنِىَ اللَّهُ بِقِتالِ أَهْلِ الْبَغْىِ وَالنَّكْثِ وَالْفَسادِ فِى الْأَرْضِ. «٢» بدانيد كه خدا به من فرمان داده است با تجاوزكاران و پيمان‌گسلان و تبهكاران در زمين پيكار كنم.
٣٤٤- شهدا زيان نكردند ما ضَرَّ إِخْوانَنَا الَّذينَ سُفِكَتْ دِمائُهُمْ بِصِفّينَ أَنْ لا يَكُونُوا الْيَوْمَ أَحْياءً يُسيغُونَ الْغُصَصَ وَ يَشْرَبُونَ الرَّنِقَ. قَدْ وَاللَّهِ لَقُوا اللَّهَ فَوَفَّاهُمْ أُجُورَهُمْ وَ أَحَلَّهُمْ دارَ الْأَمْنِ بَعْدَ خَوْفِهِمْ. «٣» برادران ما كه خونشان در صفين ريخته شد زيان نكردند كه امروز زنده نيستند (و به كه نديدند اينان كه مانده‌اند، كيستند) تا پياپى ساغر غصّه در گلو ريزند و آب تيره و ناگوار بنوشند. به خدا سوگند، آنان خدا را ديدار كردند و مزد آنان را به كمال پرداخت و آنان را پس از خوف در سراى امن خويش جاى داد.