١٦٣- حقّانيّت على عليه السلام‌ وَ انّى‌ لَعَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبّى‌ وَ مِنْهاجٍ مِنْ نَبِيّى‌، وَ انّى‌ لَعَلَى الطَّريقِ الْواضِحِ أَلْقُطُهُ لَقْطاً. «١» و من بر پى آن نشان‌ها مى‌روم كه پروردگارم نهاده و آن راه را مى‌پيمايم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله گشاده است. راه راست و روشن حق را مى‌پيمايم و با آگاهى، آن را از كوره راه باطل جدا مى‌سازم.
١٦٤- مهدى (عج) از ما است‌ الْمَهْدِىُّ رَجُلٌ مِنَّا مِنْ وُلْدٍ فاطِمَةَ. «٢» مهدى [عجل‌الله تعالى فرجه‌] مردى از ما و از فرزندان فاطمه [سلام‌الله عليها] است.
١٦٥- امام مهدى (عج) نجات بخش نهايى‌ وَ بِمَهْدِينا تَنْقَطِعُ الْحُجَجُ، خاتِمَةُ الْأَئِمَّةِ وَ مُنْقِذُ الْامَّةِ وَ غايَةُ النُّورِ وَ مَصْدَرُ الْأُمُورِ. «٣» با مهدى ما حجت‌ها پايان پذيرد؛ اوست پايان‌بخش امامان و نجات‌بخش امّت و نهايت نور و بنيان امور.
١٦٦- چون مهدى (عج) قيام كند ...
لَوْ قَدْ قامَ قائِمُنا ... لَذَهَبَتِ الشَّحْناءُ مِن قُلُوبِ الْعِبادِ. «٤» زمانى كه قائم ما ظهور كند كينه‌ها از سينه بندگان بيرون مى‌رود.