٥٢٣- شگفتى روزگار الدَّهْرُ يُخْلِقُ الْأَبْدانَ وَ يُجَدِّدُ الْامالَ. «١» روزگار بدن‌ها را فرسوده و آرزوها را نو مى‌كند.
٥٢٤- غم روزى مخور يَابْنَ ءادَمَ لا تَحْمِلْ هَمَّ يَوْمِكَ الَّذى‌ لَمْ يَأْتِكَ عَلى‌ يَوْمِكَ الَّذِى قَدْ اتاكَ، فَانَّهُ انْ يَكُ مِنْ عُمُرِكَ يَأْتِ اللَّهُ فِيهِ بِرِزْقِكَ. «٢» اى فرزند آدم، غم روزى را كه نيامده امروز مخور، چه، اگر از عمرت باشد، خداوند روزى‌ات را مى‌رساند.
٥٢٥- سراى راستى‌ انَّ الدُّنْيا دارُ صِدْقٍ لِمَنْ صَدَقَها وَ دارُ عافِيَةٍ لِمَنْ فَهِمَ عَنْها وَ دارُ غِنًى لِمَنْ تَزَوَّدَ مِنْها وَ دارُ مَوْعِظَةٍ لِمَنِ اتَّعَظَ بِها. «٣» به راستى كه دنيا براى راستان سراى راستى، براى دنياشناسان سراى عافيت، براى توشه‌گيران سراى بى‌نيازى، و براى پند پذيران سراى پند و اندرز است.
٥٢٦- گردش روزگار هزار حديث از اميرالمومنين على(ع) ١٦١ دوستى‌ الدَّهْرُ يَوْمانِ يَوْمٌ لَكَ وَ يَوْمٌ عَلَيْكَ. «٤» روزگار دو روز است: روزى به سود تو و روزى به زيان تو است.