هزار حديث از اميرالمومنين على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٨
٢٦١- تفكر و بصيرت مَنْ تَفَكَّرَ أَبْصَرَ. «١» كسى كه (خوب) بينديشد بينا مىشود.
٢٦٢- انديشه قبل از اقدام فَالنَّاظِرُ بِالْقَلْبِ الْعامِلُ بِالْبَصَرِ يَكُونُ مُبْتَدَأُ عَمَلِهِ انْ يَعْلَمَ؛ اعَمَلُهُ عَلَيْهِ امْ لَهُ؟
فَانْ كانَ لَهُ مَضى فيهِ وَ انْ كانَ عَلَيْهِ وَقَفَ عَنْهُ. «٢» كسى كه با بينايى دلش مىنگرد و با بصيرت عمل مىكند، آغاز كارش اين است كه بايد بداند آيا عمل او به ضرر اوست يا به نفع او؟ اگر به سود اوست، حركت خود را ادامه بدهد و اگر به زيان اوست، از حركت در مسيرى كه به زيان او مىانجامد، بازايستد.
٢٦٣- عبرتگيرى زاييده تفكر رَحِمَ اللَّهُ امْرَأً تَفَكَّرَ فَاعْتَبَرَ وَاعْتَبَرَ فَابْصَرَ. «٣» خدا بيامرزد كسى را كه بينديشد و عبرت گيرد، عبرت گيرد و به بينايى و بصيرت دست يابد.
٢٦٤- كاش مىانديشيدند وَ لَوْ فَكَّرُوا فى عَظيمِ الْقُدْرَةِ وَ جَسيمِ النِّعْمَةِ لَرَجَعُوا الَى الطَّرِيقِ وَ خافُوا عَذابَ الْحَرِيقِ. «٤»