٦٤٥- زشت‌ترين ستم‌ ظُلْمُ الضَّعيفِ افْحَشُ الظُّلْمِ. «١» ستم بر ناتوان زشت ترين ستم است.
٦٤٦- نتيجه ميدان دادن به ستمگران‌ كانَتْ امُورُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ تَرِدُ وَ عَنْكُمْ تَصْدُرُ وَ الَيْكُمْ تَرْجِعُ، فَمَكَّنْتُمُ الظَّلَمَةَ مِنْ مَنْزِلَتِكُمْ وَ الْقَيْتُمْ الَيْهِمْ ازِمَّتَكُمْ وَ اسْلَمْتُمْ امُورَ اللَّهِ فى‌ ايْديهِمْ يَعْمَلُونَ بِالشُّبُهاتِ وَ يَسيرُونَ فِى الشَّهَواتِ. «٢» داورى در احكام خدا را نزد شما مى‌آوردند، و از سوى شما به ديگران مى‌رسيد و هم به شما بازمى‌گرديد. پس دست ستمكاران را بر خود گشاديد و رشته‌هاى كار خويش به دست آنان داديد و داورى در حكم الهى را در كف آنان نهاديد تا كارها به شبهت كنند و راه شهوت بسپرند.
٦٤٧- عامل دگرگونى نعمت‌ها لَيْسَ شَىْ‌ءٌ أَدْعى‌ إِلى‌ تَغْييرِ نِعْمَةِ اللَّهِ وَ تَعْجيلِ نِقْمَتِهِ مِنْ إِقامَةٍ عَلى‌ ظُلْمٍ. «٣» هيچ چيز چون بنياد ستم نهادن، نعمت خداوند را دگرگون نسازد.
٦٤٨- روز بد ستمگر يَوْمُ الْمَظْلُومِ عَلَى الظَّالِمِ اشَدُّ مِنْ يَوْمِ الظَّالِمِ عَلَى الْمَظْلُومِ. «٤»