٦٤٢- نشانه‌هاى ستمگر لِلظَّالِمِ مِنَ الرِّجَالِ ثَلَاثُ عَلَامَاتٍ: يَظْلِمُ مَنْ فَوْقَهُ بِالْمَعْصِيَةِ، وَ مَنْ دُونَهُ بِالْغَلَبَةِ وَ يُظَاهِرُ الْقَوْمَ الظَّلَمَةَ. «١» مردان ستمگر، سه نشانه دارند: با نافرمانى، به مافوق خود ستم مى‌كنند و با قهر و غلبه به زيردستان خويش، ظلم روا مى‌دارند و پشتيبان ستم‌پيشگانند.
٦٤٣- هدف وسيله را توجيه نمى‌كند اتَأْمُرُونّى‌ انْ اطْلُبَ النَّصْرَ بِالْجَوْرِ فيمَنْ وُلّيتُ عَلَيْهِ! وَاللَّهِ لا اطُورُ بِهِ ما سَمَرَ سَميرٌ ...! لَوْ كانَ الْمالُ لى‌ لَسَوَّيْتُ بَيْنَهُمْ فَكَيْفَ وَ انَّما الْمالُ مالُ اللَّهِ. «٢» آيا مرا فرمان مى‌دهيد كه در قلمرو زمامدارى خود پيروزى را با ستم كارى بدست آورم! بخدا سوگند هرگز چنين كارى نمى‌كنم مادامى كه شب و روز پشت سر هم مى‌آيند و مى‌روند و اگر مال از آن من بود، همه مردم را در تقسيم آن مساوى مى‌گرفتم، چه رسد به اين كه مال قطعاً مال خداست.
٦٤٤- بينش ستمگران‌ وَ يَسيرُونَ فِى الشَّهَواتِ، الْمَعْرُوفُ فيهِمْ ما عَرَفُوا وَالْمُنْكَرُ عِنْدَهُمْ ما أَنْكَرُوا. «٣» [ستمكاران‌] به شبهت‌ها كار مى‌كنند و به راه شهوت مى‌روند، معروف چيزى است كه خود بشناسند و منكر آن است كه خود زشت بشمارند.