٥٣٧- چرا ماتم نمى‌گيريد؟
ما بالُكُمْ تَفْرَحُونَ بِالْيَسيرِ مِنَ الدُّنْيا تُدْرِكُونَهُ وَ لا يَحْزُنُكُمُ الْكَثيرُ مِنَ الْآخِرَةِ تُحْرَمُونَهُ! «١» شما را چه شده كه با رسيدن به مقدار كمى از دنيا فرحناك و با نشاط مى‌شويد، ولى از دست رفتن و محروميت فراوان آخرت، شما را محزون نمى‌كند؟! ٥٣٨- استفاده از دنيا براى آخرت‌ انَّمَا الدُّنْيَا دَارُ مَجَازٍ وَالْآخِرَةُ دَارُ قَرَارٍ، فَخُذوا مِنْ مَمَرِّكُمْ لِمَقَرِّكُمْ. «٢» دنيا سراى گذر است و آخرت خانه قرار و هميشگى! پس، از گذرگاه خويش براى سر منزل قرار خود توشه تهيه كنيد.
٥٣٩- فرزندان دنيا النَّاسُ ابْناءُ الدُّنْيا، وَ لا يُلامُ الرَّجُلُ عَلى‌ حُبِّ امِّهِ. «٣» مردم فرزندان دنيايند و هيچ فرزندى را براى دوستى مادرش نتوان سرزنش كرد.
٥٤٠- رويكرد و رويگرد دنيا إِذا أَقْبَلَتِ الدُّنْيا عَلى‌ احَدٍ أَعارَتْهُ مَحاسِنَ غَيْرِهِ، وَ اذا أَدْبَرَتْ عَنْهُ سَلَبَتْهُ مَحاسِنَ نَفْسِهِ. «٤»