حامِلُكُمْ انْ شاءَ اللَّهُ عَلى‌ سَبيلِ الْجَنَّةِ وَ انْ كانَ ذا مَشَقَّةٍ شَديدَةٍ وَ مَذاقَةٍ مَريرَةٍ. «١» در آن هنگام [حوادث بزرگ‌] هر كس بتواند نفس خود را براى خداوند عزّوجلّ اختصاص بدهد، كوتاهى نورزد. پس اگر شما مرا اطاعت كنيد، من شما را به خواست خداوند به بهشت رهنمون مى‌گردم. اگر چه اين تلاش داراى مشقت سخت و طعم تلخى است.
هزار حديث از اميرالمومنين على(ع) ١٣٦ خداشناسى‌ ٤٢٩- همواره در مسير ملّت‌ فَانَّ حَقّاً عَلَى الْوالِى أَنْ لا يُغَيِّرَهُ عَلى رَعِيَّتِهِ فَضْلٌ نالَهُ وَ لا طَوْلٌ خُصَّ بِهِ. «٢» بر والى و رهبر است كه اگر به زيادتى- از مال- رسيد، يا نعمتى مخصوص او گرديد، موجب دگرگونى او به زيان ملّت نشود.
٤٣٠- آداب رياست‌ وَ ايَّاكَ وَالْمَنَّ عَلى‌ رَعَيَّتِكَ بِإِحْسانِكَ، أَوْ التَّزَيُّدَ فيما كانَ مِنْ فِعْلِكَ ... فَانَّ الْمَنَّ يُبْطِلُ الْاحْسانَ. «٣» بپرهيز كه با نيكى خود بر رعيّت منّت‌گذارى يا آنچه را كرده‌اى بزرگ شمارى. به راستى كه منّت نهادن ارج نيكى را باطل سازد.
٤٣١- وظايف رهبرى‌ انَّهُ لَيْسَ عَلَى الْامامِ الَّا ما حُمِّلَ مِنْ امْرِ رَبِّهِ: الْابْلاغُ فِى الْمَوْعِظَهِ وَالْاجْتِهادُ فِى‌