بر تارك هر شاخه‌اى از كارهايت، چنان سرپرستى بگمار كه بزرگى كار بر او چيرگى نيابد و بسيارىِ كار، آشفته‌اش نكند.
٤١٨- نبايسته‌هاى كارگزاران‌ لا يَنْبَغى‌ انْ يَكُونَ الْوالى‌ ... الْخائِفُ لِلدُّوَلِ فَيَتَّخِذَ قَوْماً دُونَ قَوْمٍ وَ لَا الْمُرْتَشى‌ فِى الْحُكْمِ فَيَذْهَبَ بِالْحُقُوقِ وَ يَقِفَ بِها دُونَ الْمَقاطِعِ وَ لَا الْمُعَطِّلُ لِلسُّنَّةِ فَيُهْلِكَ الْأُمَّةَ. «١» نبايد ولايت مسلمين به كسى سپرده شود كه در اداى حقوق مالى بعضى را بر بعض ديگر ترجيح بدهد. و نبايد زمامدارى مسلمين را در اختيار كسى گذاشت كه در حكم، رشوه بگيرد و حقوق مردم را ضايع كند و آن را چنان كه بايد ادا نكند. همچنين نبايد والى مسلمين سنّت را متوقف بسازد و امت اسلامى را از اين راه به هلاكت بيندازد.
٤١٩- مساوى نبودن نيكان و بدان‌ (يا مالِكُ) لا يكُونَنَّ الُمحْسِنُ وَ الْمُسيى‌ءُ عِنْدَكَ بِمَنْزِلَةٍ سَواءٍ. «٢» اى مالك نبايد نكوكار و بدكار نزد تو يكسان باشند.
٤٢٠- مردمدارى‌ (يا مالِكُ) وَ لا تَكُونَنَّ عَلَيْهِمْ سَبُعاً ضارِياً تَغْتَنِمُ اكْلَهُمْ. «٣» اى مالك: مبادا نسبت به مردم (چون) جانور درنده باشى كه خوردنشان را غنيمت شمارى.