علوم قرآنى

علوم قرآنى - فرقانی، قدرت‌الله؛ جوان آراسته، حسين - الصفحة ٥٩

٢. تحريف لفظى‌ الف. همه مسلمانان معتقدند كه قرآن كريم از تحريف لفظى، مصون مانده است و شيعه و سنى بر اين حقيقت پاى مى‌فشارند.
دليل عقلى نيز بر تحريف نشدن قرآن گواهى مى‌دهد؛ چرا كه اهتمام فوق‌العاده مسلمانان در حفظ و يادگيرى و قرائت قرآن، وضعيتى به‌وجود آورده بود كه آيات نازل شده قرآن بر همگان مأنوس و معلوم بود. بدين ترتيب، ممكن نبود كه چيزى بر قرآن افزوده شود و مردم از آن آگاهى نيابند.
ب. تبديل و جابه‌جايى سوره‌ها قطعاً در قرآن مجيد صورت گرفته است. تنظيم فعلى سور قرآن مجيد، مطابق ترتيب نزول سوره‌ها نيست و در اين امر كسى ترديدى ندارد. حتى در باره تنظيم برخى آيات در ميان سوره‌ها بعضى بر اين عقيده‌اند كه در موارد نادرى، نمى‌توان به طور قطعى تنظيم آنها را به پيامبر (ص) نسبت داد. با اين حال، روشن است كه وقوع اين‌گونه تغييرات و جابه‌جايى سور، خدشه‌اى به مصونيت قرآن و اعتبار آن وارد نمى‌سازد.
ج. تحريف لفظى قرآن به اين صورت كه از آن كلمه، جمله، آيه يا سوره‌اى، حذف شده باشد، بحث اصلى تحريف است كه گرچه بعضى از اهل تسنن و نيز اخباريان شيعه به اين‌گونه از تحريف قائل شده‌اند، اما عموم علماى شيعه تحريف به كاهش (تحريف بالنقيصه) را نيز با قاطعيت رد مى‌نمايند.
نتيجه آنكه در تحريف لفظى تنها تحريف به كاهش و نقصان است كه محل نزاع ميان قائلان به تحريف يا عدم تحريف است.
آراى دانشمندان اسلامى‌ گروهى اندك از اخباريان شيعه و جمعى از علماى اهل سنت به سبب عدم تفطّن و تحقيق، فريب ظاهر برخى اخبار و روايات را خورده و قائل به تحريف شده‌اند، امّا آنچه مشهور و معروف و بلكه امرى ترديدناپذير ميان علماى اسلام- اعم از شيعه و سنى- است، آن است كه تحريف بالنقيصه نيز در قرآن واقع نشده و آنچه در دست ماست، تمام قرآنى است كه بر