علوم قرآنى - فرقانی، قدرتالله؛ جوان آراسته، حسين - الصفحة ٦٧
نيز همراه دليل و استدلال بپذيرند. سخن از تعليم و تعلم و ابزار علم چون قلم و نوشته، در اولين آيات نازل شده بر پيامبر اعظم (ص) «١» خود نشانگر اهميت علم و دانش از ديدگاه قرآن مجيد است.
پس از بيان اين مقدمه، متذكر مىشويم كه قرآن مجيد در رسالت خود در بُعدِ ساختن انسان از نظر فكرى و اعتقادى به دو مرحله توجه داشته است: مرحله زدودن افكار غلط و انحرافى و مرحله جايگزين ساختن اعتقادات و افكار صحيح. در اين قسمت به شرح اين دو مرحله مىپردازيم:
١. زدودن افكار خرافى اگر مراد از «خرافه» را افكار خلاف واقع بدانيم كه به مرور زمان برخى از مردم به آن معتقد گشتهاند، قطعاً بزرگترين خرافه، شرك و بت پرستى است. حقيقتى در عالم روشنتر و واضحتر از توحيد و اعتقاد به خالق نيست. اصل اعتقاد به علتالعلل و مبدأ هستى در جان هر آدمى نهاده شده است و اگر غبار گناهان و اشتباهات روى آن را نپوشاند، هر شخص در اولين قدم حركت فكرى خود متوجه اصل وجود او خواهد شد. به همين سبب رسالت قرآنمجيد همانا مبارزه دائم و علنى با شرك و مظاهر آن است. قرآنمجيد شرك را سختترين گمراهى دانسته، مىفرمايد:
وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَانَّما خَرَّ مِنَ السَّماءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ اوْ تَهْوى بِهِ الرّيحُ فىمَكانٍ سَحيقٍ. (حج: ٣١)
و هركس همتايى براى خدا قرار دهد، گويى از آسمان سقوط كرده و پرندگان او را مىربايند و يا تندباد او را به جاى دور دستى پرتاب مىكند.
مبارزه قرآن با ديگر باورهاى نادرست همچون انكار معاد و انكار نبوت نيز با سيرى در آيات كلام الهى به خوبى به دست مىآيد. «٢» به عنوان نمونه آيات سوره يس به اين مهم مىپردازد، ابتدا به توهم بعضى از منكران معاد اشاره مىكند كه پوسيده شدن استخوانهاى مردگان را دليل بر عدم بر انگيخته شدن آنها مىدانستند و سپس به پاسخ آن پرداخته، با رد توهم آنان بيان مىدارد كه همان خدايى كه براى بار اول انسانها را خلق كرده، قادر است آنان را زنده كند. علاوه بر آن نمونههاى ديگرى از قدرت خداوند را مثال مىزند تا استبعاد برپايى معاد را نفى نمايد. «٣»