علوم قرآنى - فرقانی، قدرتالله؛ جوان آراسته، حسين - الصفحة ١١
زندگى خود را بيابند و با عمل به آن، به رستگارى برسند. بهعنوان نمونه، در روايتى آمده است كه حارث هَمْدانى مىگويد:
وارد مسجد شدم. گروهى را ديدم كه گردهم آمدهاند و درباره مسئلهاى بحث و گفت و گوى بىفايده مىكنند. خدمت حضرت على (ع) رسيدم و جريان را گفتم ... فرمود: «از رسول خدا (ص) شنيدم كه به زودى فتنهها برپا گردد. عرض كردم: اى رسول خدا راه فرار از آن فتنهها چيست؟ فرمود: قرآن؛ كتاب خدا؛ كتابى كه اخبار گذشتگان و آيندگان در آن است؛ كتابى كه راه حل و فصل اختلافات و كشمكشهاى شما در آن بيان گرديده است؛ حقيقتى كه هزل و شوخى در آن راه ندارد؛ كتابى كه هر انسان ستمگرى كه به آن پشت پا زند، خداوند كمر او را مىشكند و هر كس هدايت را از غير آن جويا شود، به ضلالت و گمراهى مىافتد » هركس به سخن قرآن سخن بگويد، گفتارش درست خواهد بود و هر كس براساس آن حكومت و قضاوت كند به عدل و داد قضاوت كرده است، و هر كس عمل خود را با آن منطبق سازد، به اجر و پاداش نيك خواهد رسيد و هركس مردم را بهسوى آن فراخواند، به راه راست هدايت كرده است. «١» پيامبر اعظم (ص) درباره ضرورت آشنايى با قرآن و پناه بردن به آن در فتنههاىسخت و گمراه كننده مىفرمايد:
فَاذَا الْتَبَسَتْ عَلَيْكُمُ الْفِتَنُ كَقِطَعِ اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ فَعَلَيْكُمْ بِالْقُرْانِ فَانَّهُ شافِعٌ مُشَفَّعٌ وَ ماحِلٌ مُصَدَّقٌ، مَنْ جَعَلَهُ امامَهُ قادَهُ الَى الْجَنَّةِ وَ مَنْ جَعَلَهُ خَلْفَهُ ساقَهُ الَى النَّارِ. «٢» پس آن هنگام كه فتنهها همچون پارههاى شب ظلمانى بر شما هجوم آورند، به قرآن پناه آوريد؛ زيرا آن شفاعتكنندهاى است كه شفاعتش پذيرفته و شكايت كنندهاى است كه شكايتش مقبول است. هر كس آن را پيش روى خود قرار دهد، او را به سوى بهشت رهنمون مىشود و هر كس آن را در پشت خود قرار دهد [و به آن بىاعتنايى كند] او را بهسوى جهنم خواهد راند.
طبيعى است كه استفاده از قرآن و شناخت راه حق از باطل به كمك آن، جز از راه آشنايى با مفاهيم قرآن و آگاهى از پيامهاى آن ميسّر نيست. پس بر هر انسان مذهبى لازم است ابتدا از