درس دهم‌ طهارت اهل بيت عليهم‌السلام‌ انَّما يُريدُاللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اهْلَ‌الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً (احزاب، آيه ٣٣)
جز اين نيست كه خداوند اراده كرده است رجس و پليدى را از شما اهل بيت بزدايد و شما را به طور كامل منزّه گرداند.
واژه «رجس» به معناى شى‌ء ناپاك است، خواه از نظر طبع آدمى باشد يا به حكم عقل يا شرع و چون با «الف و لام جنس» ذكر شده همه پليديها را شامل مى‌شود؛ خواه پليدى اعتقادى باشد نظير كفر و شرك يا اخلاقى مثل كبر و بخل و حسد يا عملى مثل گناه.
كلمه «تطهير» به معناى پاك سازى است و در حقيقت تأكيدى است بر مسأله از ميان برداشتن رجس و نفى همه پليديها.
آلوسى مى‌نويسد: منظور از رجس در اينجا نجاسات، گناه، عصيان، فسق، شرك و نقص و عيب است. «١» اين آيه از چند جهت دلالت مؤكد بر «عصمت و طهارت اهل بيت» دارد:
الف- اين طهارت را به اراده خدا نسبت داده و اراده حق تخلف ناپذير است. البته اين اراده خاص خداست كه فقط شامل اهل بيت شده و غير از اراده عام اوست كه شامل همه انسانها مى‌شود. توضيح اينكه، خداوند با نزول احكام و دستورات دينى خواسته است‌