درس هفتم‌ نگار من كه به مكتب نرفت ...
وَ مَا كُنتَ تَتْلُوا مِن قَبْلِهِ مِن كِتَابٍ وَ لَا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ إِذاً لَارْتَابَ الْمُبْطِلُونَ‌ (عنكبوت، آيه ٤٨)
تو هرگز قبل از اين كتابى نمى‌خواندى و با دست خود نمى‌نوشتى، مبادا كسانى كه درصدد ابطال سخنان تو هستند شك و ترديد كنند. «١» پيامبر امّى‌ يكى از نكات روشن زندگى رسول اكرم (ص) اين است كه او درس ناخوانده و مكتب ناديده است، نزد هيچ معلمى آموزش نديده و با هيچ دفتر و كتابى آشنا نبوده است. هيچ يك از مورخان، چه مسلمان يا غيرمسلمان، مدّعى نشده كه آن حضرت در دوران كودكى يا جوانى نزد كسى خواندن يا نوشتن آموخته باشد و نيز كسى ادّعا نكرده و نمونه‌اى را نشان نداده كه آن حضرت قبل از دوران رسالت يك سطر خوانده و يا يك كلمه نوشته باشد. مردم عرب به ويژه عرب حجاز، در آن عصر مردمى بى‌سواد بودند، افرادى كه مى‌توانستند بنويسند و بخوانند، انگشت شمار و مشخص بودند. به طور عادى محال است كه شخصى در آن محيط اين فن را بياموزد و در ميان مردم به اين صفت معروف نشود.
مخالفان پيامبر اكرم (ص) در آن زمان وى را به تعليم اين مطالب از ديگران متهم كردند،