تعاليم قرآن (ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٨
نماز اگر با آداب و شرايط آن اقامه شود، انسان را از هر گناهى بازمىدارد؛ براى مثال مكان و لباس نمازگزار نبايد غصبى و نجس باشد. رعايت اين شرط به طور دقيق، انسان را از افتادن در دام حرام و آلودهشدن به نجاست بازمىدارد. اذكار نماز تمرين توحيد است:
«همه حمدها از آنِ خداست»، «تنها تو را مىپرستيم»، «تنها از تو كمك مىخواهيم». نماز هدايتخواهى است، نماز تمرين پيوند انسانها با همديگر و تعهدپذيرى طرفينى است «اهدنا: ما را هدايت كن»، نماز پيوستن عبد ضعيف، فقير و ناتوان به خداوند قادر، عالم و بخشنده است و اگر كسى با توجه به اين مسائل نماز بخواند، به يقين از هر زشتى و منكرى فاصله مىگيرد.
رسول خدا (ص) نماز را به چشمه آبى تشبيه كرده كه بر در خانه كسىباشد و او شبانه روز پنج بار خود را در آن بشويد. در اين صورت هيچ آلودگى بر تن او باقى نمىماند. «١» پرسش و پاسخ اگر راستى نماز به طور طبيعى چنين اثرى دارد، چرا برخى از نمازگزاران علىرغم تداوم آن، از كارهاى زشت و گناه دست نمىكشند؟
همان طور كه گفتيم، نماز حقيقى با رعايت كامل آداب و شرايط اثر بازدارندگى از گناه و سازندگى دارد و اگر از نمازى چنين اثرى ظاهر نشد، بايد در نماز بودن آن شك كرد، نه در اثر نماز.
اثر نماز به صورت نسبى است و نسبت به كمال، خضوع و خشوع، مقدار درك و عقل نمازگزار متفاوت است.
هر نمازى به همان اندازه كه از شرايط كمال عبادت، برخوردار است، نهى از زشتىها و گناهان مىكند. اگر كسى را كه اصلًا نماز نمىخواند و خود را مسلمان مىنامد، با كسى كه بهطور سطحى نماز مىخواند، مقايسه كنيد، خواهيد ديد كه اولى به خاطر ترك نماز،