تعاليم قرآن (ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٣
اجازه خواسته كه در زمره اهل بيت وارد شود و پيامبر (ص) ضمن تأييد صلاح او چنين اجازهاى به وى نداده است. اين روايات كاملًا تأييد كننده انحصارى است كه آيه بر آن تأكيد دارد.
ب- روايات فراوانى كه دلالت دارد رسول خدا (ص) در جاهاى مختلف اهلبيت را به مردم شناسانده و در ملأ عام معرفى كرده و براى آنها به عنوان اهلبيت دعا كرده است.
ابن عباس گويد: ما نه ماه همه روزه شاهد بوديم كه پيامبر (ص) صبحگاهان در خانه حضرت فاطمه (س) مىآمد و با صداى بلند مىفرمود: سلام و رحمت و بركات خدا بر شما اهل بيت باد، خدا رحمتتان كند، وقت نماز است، بعد حضرت آيه تطهير را تلاوت مىفرمود.
ابى سعيد خدرى گويد: من چهل روز شاهد بودم. ابى الحمراء گويد: من شش يا به نقلى نه ماه شاهد بودم و انس نقل مىكند كه رسول خدا (ص) همواره چنين مىكرد. «١» با توجه به آنچه گذشت و طبق روايات صحيح و قطعى فراوان كه در كتابهاى شيعه و سنى نقل شده، اهل بيت در عرف و اصطلاح قرآن و حديث نامى است موهبتى كه به اميرالمؤمنين و حضرت فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام اختصاص دارد و بر هيچ كس ديگر اطلاق نمىشود، هر چند كه از خويشاوندان و نزديكان يا همسران آن جناب باشند، و گرچه به لحاظ عرف عام و لغت، اهل بيت شمرده شوند.
سلام و صلوات بر پيامبر (ص)
انَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِىِّ يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْليماً (احزاب، آيه ٥٦)
خدا و فرستادگانش بر پيامبر درود مىفرستند. اى كسانى كه ايمان آوردهايد بر او صلوات فرستيد و آنطور كه بايد تسليم او باشيد.