تعاليم قرآن (ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٣
وَ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِن مِثْلِهِ «١» اگر درباره آنچه ما به بنده خويش نازل كردهايم شك داريد، سورهاى مانند آن را بياوريد.
مخالفان پيامبر (ص) نه در آن زمان و نه در زمانهاى بعد كه اكنون چهارده قرن از آن مىگذرد نتوانستهاند به اين مبارزهطلبى پاسخ بدهند و تنها دليلى كه بر ناتوانايى خود آوردند، اين بود كه گفتند: قرآن جادوست؛ و روشن است كه خود اين اتهام، اعتراف ضمنى به شگفتانگيز بودن قرآن و نوعى اظهار عجز در برابر قرآن است. «٢» با اين توضيح روشن مىشود كه چرا خداوند حكيم، خاتم پيامبران را از ميان افراد ناآشنا به كتاب و خط و علوم روز برگزيد، زيرا در آن صورت- چنان كه خود قرآن نيز در آيه ياد شده به آن اشاره كرده است- مخالفان و آنانى كه از قبول هرگونه سخن حق سرباز مىزدند، مىگفتند: آنچه پيامبر (ص) آورده است از جانب خدا نيست، بلكه نتيجه مطالعات و اقتباس او از كتابهاى پيشين است.
بنابراين، خداوند پيامبر خود را از ميان افراد مكتب نرفته و ناآشنا به كتاب و خط برگزيد، تا جاى هيچگونه ترديد نباشد كه او رسول خداست و قرآن، وحى آسمانى و از جانب خداست و كسانى كه در صدد ابطال و انكار سخن حق هستند، هيچ دستاويزى براى انكار و ترديد خود نداشته باشند.
هر كه بكوشد، راه نشانش دهيم وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ (عنكبوت، آيه ٦٩)
و آنها كه در راه ما (با خلوص نيّت) جهاد كنند، به طور قطع هدايتشان خواهيم كرد و خدا با نيكوكاران است.
تعاليم قرآن (ج٤) كد ٤/١٣٢ ٧٦ انسان تركيبى از ماده و روح ص : ٧٦