خداوند و تحقير نيازمندان خواهد شد و نتيجه‌اى براى انفاق كننده به بار نمى‌آورد. قرآن مى‌فرمايد:
الَّذينَ يُنْفِقُونَ امْوالَهُمْ فى سَبيلِ اللَّهِ ثُمَّ لا يُتْبِعُونَ ما انْفَقُوا مَنّاً وَ لا اذًى لَهُمْ اجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ «١» كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مى‌كنند، سپس در پى انفاق منتى نگذارده و آزارى نرسانند، پاداششان نزد پروردگارشان خواهد بود.
مفهوم آيه اين است كه در صورت منّت و آزار، پاداشى نخواهند داشت.
صندوق ذخيره الهى‌ بايد توجه داشت كه آنچه انسان در راه خدا مصرف مى‌كند، از همين اموال فناپذير و نابود شدنى است، ولى هنگامى كه همين مال فانى را در راه خدا انفاق كرد، در صندوق ذخيره الهى قرار مى‌گيرد و جاودانه مى‌شود. «٢» قرآن كريم مى‌فرمايد:
ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَاللَّه باقٍ «٣» آنچه نزد شماست نابود مى‌گردد و آنچه نزد خداست باقى مى‌ماند.
در آيه ديگر مطلبى بالاتر از جاودانه بودن اموال انفاق شده را مطرح كرده، مى‌فرمايد:
كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق كنند، انفاقشان همانند بذرى است كه هفت خوشه بروياند كه در هر خوشه صد دانه باشد و خدا براى هر كس كه خواهد (باز هم) زياد مى‌گرداند. «٤»