اثر بدانند- گرچه بت نباشد- و همچنين كسانى كه با تكيه به مال و علم و قدرت از خدا روبگردانند، مشمول اطلاق اين آيه هستند. «١» نماز بازدارنده از زشتيها اتْلُ ما اوحِىَ الَيْكَ مِنَ الْكِتابِ وَ اقِمِ الصَّلوةَ انَّ الصَّلوةَ تَنْهى‌ عَنِ‌الْفَحْشاءِ وَالْمُنْكَرِ وَ لَذِكْرُ اللَّهِ اكْبَرُ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تَصْنَعُونَ (عنكبوت، آيه ٤٥)
هر چه را از اين كتاب بر تو وحى شده است، تلاوت كن و نماز را به پادار كه نماز از زشتيها و بديها بازمى‌دارد و بيقين ذكر خدا بزرگتر است و خداوند هر كارى را كه مى‌كنيد مى‌داند.
اثر طبيعى نماز شكى نيست كه نماز، انسان را از بديها بازمى‌دارد، چه در آشكار و چه در نهان، ولى بايد ديد كه نماز چگونه، انسان را از زشتيها و بديها باز مى‌دارد؟
حقيقت اين است كه طبيعت نماز بازدارنده از بديها است؛ يعنى مجموعه اذكار زبانى، افعال بدنى، توجه قلبى و حركات خاص و منظمى كه نماز ناميده مى‌شود، چنين اثرى دارد كه اگر كسى آن را به طور پيوسته انجام دهد، به طور طبيعى از گناه دست مى‌كشد؛ زيرا نماز نيرومندترين عامل بازدارنده يعنى اعتقاد به خدا و قيامت را به نمازگزار يادآور مى‌شود و او را وامى‌دارد كه خود را از آلودگيهاى جسمى و روحى پاكيزه سازد و با تمام وجود در برابر عظمت خدا خاضعانه بايستد و اين حالت با تداوم و داشتن نيت صادق در روح انسان جنبشى ايجاد كرده و او را از درون كنترل مى‌كند و رفته رفته پرهيز از گناهان ملكه وى مى‌شود. «٢»