زيبا به تدريج از بين مى‌رود و باطن بدسرشت منافق و كافر آشكار مى‌شود. «وَ يَمْحَقَ الْكافِرينَ «١»» «٢» د) هشداردادن نسبت به گناهان و لغزشها. بعضى از فتنه‌ها، گرفتاريهايى هستند تا انسان را نسبت به نفاق، گناه و لغزشى كه از او سرزده تنبّه دهند و او را به استقامت اوليه برگردانند؛ به عبارت ديگر، فتنه‌هاى غفلت‌زا و هشدار دهنده‌اند.
آيا نمى‌بينند كه هر سال يكى دوبار به فتنه مى‌افتند (مريض مى‌شوند) پس چرا توبه نمى‌كنند و متذكر نمى‌شوند. «٣» لانه عنكبوت‌ مَثَلُ الَّذينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ اوْلِياءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتاً وَ انَّ اوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوتِ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ (عنكبوت، آيه ٤١)
مَثَل آنان كه غير از خدا سرپرستانى گرفتند، مَثَل عنكبوت است كه براى خود خانه‌اى مى‌گيرد و سست‌ترين خانه‌ها خانه عنكبوت است اگر مى‌دانستند.
هر انسانى با فطرت خداجوى خود درمى‌يابد كه از خود هيچ ندارد و هرچه دارد از منشأيى گرفته است. در پى درك همين نيازمندى است كه به دنبال موجود بى‌نيازى مى‌گردد تا او را به ولايت و سرپرستى بگيرد. از اين رهگذر، برخى از افراد بشر بر اثر جهالت، غير خدا را به ولايت مى‌گيرند. خداوند، اين افراد را به عنكبوت تشبيه مى‌كند كه در صدد ساختن خانه است.