امام على (ع) درباره انبياء و اوليا مى‌فرمايد: گروهى مستضعف بودند. «١» همچنين در مورد ابوذر فرمود: او ضعيف و مستضعف بود. «٢» پيامبر (ص) به امام على (ع) و امام حسن (ع) و امام حسين (ع) نگاه كرد و فرمود:
مستضعفان بعد از من شما هستيد. «٣» كالاى دنيا و هلاك امتها وَ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ بَطِرَتْ مَعِيشَتَهَا فَتِلْكَ مَساكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِنْ بَعْدِهِمْ إِلّا قَليلًا وَ كُنّا نَحْنُ الْوَارِثِينَ (قصص، آيه ٥٨)
چه بسا از شهرها (و امّت‌ها) كه سرمست نعمت شدند و نابودشان كرديم. اين خانه‌هاى آنان است كه بعد از آنان، جز اندكى، مسكونى نشده است و ماييم كه وارث آنان بوديم.
سرمستى نعمت، سبب هلاكت‌ آيه ياد شده تهديدى است براى اقوامى كه در نعمتهاى بى‌شمار غوطه‌ور بوده و از بندگى خدا غافل شده و به كالاى ناپايدار دنيا دل‌خوش و مغرورند. اگر كسى نعمت را از خدا بداند و وسيله امتحان بشمرد و سعيش بر اين باشد كه از آن نعمت، مطابق رضاى حق استفاده كند، هيچ‌گاه مغرور، سرمست و متكبر نخواهدشد و هميشه چنين‌زمزمه مى‌كند.
اين نعمت از فضل و بخشش خدا بر من است، تا مرا بيازمايد كه آيا شاكرم يا كفران كننده. «٤»