تعاليم قرآن (ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٧

آيا كسى غير از صندوق ذخيره الهى، صندوقى سراغ دارد كه ضمن نگهدارى اندوخته، به صاحب آن هفتصد برابر سود بدهد؟! يگانه موعظه قرآن‌ قُلْ انَّما اعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ انْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنى وَ فُرادى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا ما بِصاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ انْ هُوَ الَّا نَذيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَىْ عَذابٍ شَديدٍ (سبأ، آيه ٤٦)
بگو: شما را تنها به يك چيز اندرز مى‌دهم و آن اين كه: دونفر دونفر يا يك‌نفر يك‌نفر براى خدا قيام كنيد، سپس بينديشيد اين دوست و همنشين شما [: محمد (ص)] هيچ گونه جنونى ندارد، او فقط بيم دهنده شما در برابر عذاب شديد است.
خداوند به پيامبرش دستور مى‌دهد كه به مردم بگو: شما را به يك موعظه وصيت مى‌كنم. معلوم است كه آن يك موعظه اهميت فراوانى دارد و هيچ چيز ديگر در آن حد از اهميت نيست وگرنه به آن هم سفارش مى‌كرد. آن مطلب يگانه پر اهميت كه تنها سفارش پيامبر (ص) است «دعوت به قيام براى خدا» است. اگر انسانها به اين يگانه موعظه عمل كنند، هيچ مفسده‌اى رخ نمى‌دهد و هيچ ظلم و ستمى واقع نخواهد شد. چون تمام فسادها، تكذيبها و ظلمها با انگيزه غير خدايى است.
دعوت به تفكر بعد از آن موعظه يگانه و «دعوت به قيام براى خدا» مى‌فرمايد: حال كه خدايى شديد، درباره خود پيامبر (ص) و نبوّت او به تفكر بنشينيد كه آيا جنون، او را به ادعاى نبوت واداشته است؟ وقتى در اعمال، رفتار و گفتار او كه سالها در ميان شما و با شما بوده فكر كنيد، تصديق خواهيد كرد كه دعوت او از سر جنون، سحر، كهانت و امثال آن نيست؛ او كه صداقت، امانت، پاكدامنى و خيرخواهى‌اش بر كسى پوشيده نيست، شما را از گمراهى، ظلم و ستم بيم مى‌دهد و نگرويدن به او كارى عاقلانه نيست.