مسير صحيح اقتصادى و توليدى به راه‌اندازى، اگر آن را در راه دستگيرى از فقرا و نيازمندان به كاراندازى و ...، مى‌توانى خانه آخرت خويش را آباد كنى.
پس چنين نيست كه ثروت به خودى خود، چيز بدى باشد. ثروت يك وسيله خوب است كه مى‌توان از آن در جهت خير استفاده كرد و خداوند نيز از آن به خير تعبير كرده است «١» و آن را براى استفاده خوب در اختيار بشر قرار داده است، ولى اين بشر است كه از آن سوء استفاده مى‌كند.
ج- نصيب خود را از دنيا فراموش مكن.
در مورد معناى اين جمله احتمالاتى داده شده است، از جمله اينكه: آن مقدار بهره‌اى كه خدا به تو داده، نظير مال و ثروت، صحت و سلامت و ... آنها را از دست مده و از آن در راه آخرت استفاده كن، چون آنچه از دنيا در مسير آخرت مصرف كنى، برايت مى‌ماند و بقيه از دستت مى‌رود. «٢» د- همان طور كه خدا به تو احسان و بخشش كرده است، تو نيز به بندگان خدا احسان و بخشش كن.
ه- با استفاده از قدرت مالى در زمين به فساد نپرداز. اموالت را در راه لهو و لعب، شهوت و فساد خرج مكن و با تكبر و سركشى، جامعه را به فساد مكش كه خداوند فاسدان و مفسدان را دوست ندارد.
تفكر قارونى‌ جواب قارون به نصيحتهاى قوم يك جمله بود:
اين اموال بر اثر كاردانى خودم به من داده شده است.
اين جواب قارون ردّ نظريه آنهاست. آنها اين اموال را عطاى خداوند و احسان و بخشش او به قارون شمردند، ولى قارون آن را ثمره علم و تلاش خود مى‌دانست و مى‌گفت: