درس اول‌ نزول تدريجى قرآن‌ وَ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً وَاحِدَةً كَذلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤَادَكَ وَرَتَّلْنَاهُ تَرْتِيلًا (فرقان، آيه ٣٢)
و كافران گفتند: «چرا قرآن يكجا بر او نازل نشده است؟» اين‌گونه [ما آن را به تدريج نازل كرديم‌] تا قلب تو را محكم سازيم و آن را بر تو، به آرامى خوانديم.
مشركان و كافران، كه نمى‌خواستند دست از عقايد و آداب خرافى و جاهلانه خود بردارند و در برابر پيام قرآن تسليم شوند، به بهانه‌هاى واهى چنگ مى‌زدند؛ از جمله مى‌گفتند كه اگر قرآن از خدا است، چرا يكباره بر محمّد [ص‌] نازل نشده است.
خداوند در پاسخ مى‌فرمايد: ما قرآن را به تدريج نازل مى‌كنيم تا ارتباط پيامبر با ما استمرار داشته باشد و بدين سان قلب او قوى و اراده‌اش نيرومند شود و به وحى الهى پشتگرم گردد و بداند كه خداوند همواره با نزول وحى او را هدايت خواهد كرد و راه نجات و هدايت را بدو خواهد نماياند.
اثرات نزول تدريجى‌ در اين آيه اثر نزول تدريجى، تثبيت قلب شخص پيامبر (ص) دانسته شده است.
البته نزول تدريجى نسبت به مردم نيز اثراتى داشت كه در آيات ديگر مطرح شده است، از جمله:
الف) قرآن براى تعليم و تربيت و تزكيه مردم نازل شده است و اصل تدريجى‌بودن‌