وقتى خداوند در مورد شرك، افترا و گناهان ديگر پيامبرش را با اين شدت تهديد مى‌كند، ديگران بايد حساب كار خويش را بكنند و بدانند كه در درگاه او فقط ايمان، تقوا و عمل صالح ملاك قرب و برترى است و به قول معروف، خداوند با هيچ كس خويشاوندى ندارد.
چشمهاى خيانتكار يَعْلَمُ خائِنَةَ الْاعْيُنِ وَ ما تُخْفِى الصُّدوُرُ (مؤمن، آيه ١٩)
[خدا] (نگاه) و ديده‌هاى خائنانه (چشم چرانى) را و هر چه دلها نهان داشته‌اند، مى‌داند.
چشم آيينه حقيقت است و از احوال درون حكايت مى‌كند. ميزان دانش افراد، شهامت و جسارت و همچنين ميزان پستى و ضعف روحى آنها از چشمانشان مشخص مى‌شود، استعداد، نبوغ، عواطف و عشق و محبّت در چشم برق مى‌زند. چشم مركز نيروى مغناطيسى است و با نگاه، اسرار قلب را فاش مى‌سازد. «١» حضرت على (ع) فرمود:
الْعُيوُنُ طَلايِعُ الْقُلوُبِ. «٢» چشم‌ها تجلّى گاه دلهاست.
با توجه به اين ويژگى است كه بعضى از چشمها را خاشع و بعضى از چشمها را خائن مى‌نامند، كسانى كه قلبشان را خوف و شرم فرا گرفته، اين خوف درونى در چشمهاى آنها ظهور پيدا مى‌كند و چشمهاى آنان از شرم و خوف به زير مى‌افتد، چنان كه گناهكاران در قيامت و مؤمنان در دنيا چنين هستند و كسانى كه قلب خائن، مريض و گناهكار دارند، چشم آنان نيز خائن است. خداوند مى‌فرمايد: ما نظر و ديد چشمان را مى‌شناسيم كه به ديد خيانت است يا امانت. چشمان خيانتكار را مى‌شناسيم، همچنان كه چشمهاى خاشع‌