تعاليم قرآن (ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٢

درس شانزدهم‌ عدم چشم‌پوشى حتى از پيامبر (ص)
وَ لَقَدْ اوُحِىَ الَيْكَ وَ الَى الَّذينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ اشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَ لَتَكوُنَنَّ مِنَ الْخاسِرينَ (زمر، آيه ٦٥)
به تو و همه انبياى پيشين وحى شده كه اگر مشرك شوى، تمام اعمالت نابود مى‌شود و از زيانكاران خواهى بود.
مخاطب كيست؟
در اين آيه با لحن قاطع، خطر شرك و پيامد آن را بيان كرده و براى اينكه كسى گمان نكند ارتكاب اين گناه و ديگر گناهان به واسطه پيامبر (ص) قابل چشم پوشى است و نيز براى بيان اهميت مطلب، آن حضرت را مخاطب قرار داده، مى‌فرمايد: اى پيامبر با همه قرب و منزلتى كه نزد من دارى، اگر شرك ورزى، تمام اعمالت نابود خواهد شد و از زيانكاران خواهى بود.
درباره اين آيه نظرات متعددى وجود دارد، از جمله اينكه: مخاطب آيه پيامبر مى‌باشد، ولى در واقع مسلمانان مورد نظر مى‌باشند «١» و از باب مثل معروف «به در بگو، ديوار بشنود» مى‌باشد.
مرحوم علّامه طباطبايى (ره) در اين باره مى‌نويسد: