درس پانزدهم‌ اجر بى‌حساب‌ قُلْ يا عِبادِ الَّذينَ امَنوُا اتَّقَوا رَبَّكُمْ لِلَّذينَ احْسَنوُا فى هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةٌ وَ ارْضُ اللَّهِ واسِعَةٌ انَّما يُوَفَّى الصَّابِروُنَ اجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ (زمر، آيه ١٠)
بگو: اى بندگان من كه ايمان آورده‌ايد، تقواى پروردگارتان را پيشه كنيد آنان كه در اين جهان نيكى كرده‌اند، پاداش نيك دارند و زمين خدا پهناور است. (اگر در مكانى حفظ ايمان و تقوا مشكل بود، به شهر ديگر رويد و صبر پيشه كنيد) كه خدا صابران را به حد كامل و بدون حساب پاداش‌ تعاليم قرآن (ج‌٤) كد ٤/١٣٢ ١٢٥ نگاههاى خائنانه ص : ١٢٥ خواهد داد.
خداوند در اين آيه، خطوط كلى برنامه بندگان مخلص را در چهار دستور بيان كرده است: تقوا، احسان، هجرت و مقاومت. نخست مردم را به تقوا و پرهيزگارى فرامى‌خواند و به پيامبر دستور مى‌دهد كه به بندگان من بگو: تقوا پيشه كنند، چرا كه تقوا عامل خويشتندارى در برابر گناه، محرك به سوى طاعت و معيار ارزيابى شخصيّت انسان در پيشگاه الهى است. در مرحله دوم به احسان و نيكوكارى تشويق مى‌كند و نتيجه احسان را كه پاداش مناسب است، يادآور مى‌شود. نيكوكارى در عمل، گفتار، انديشه و نسبت به دوستان و بيگانگان نتيجه‌اى جز پاداش بزرگ در دو جهان ندارد.
در سومين دستور، افرادى را كه در سرزمينها و مراكز آلوده به شرك و كفر محدود شده و قادر به انجام وظايف الهى نمى‌شوند، به هجرت فرا مى‌خواند تا بعد از هجرت با آزادى كامل به واجبات دينى عمل كنند.